به گزارش "ورزش سه"، اگر قرار بود چیزی در اولین حضور بارسلونا در اروپا ثابت شده باشد، این است که هانسی فلیک تیمی در اختیار دارد که از نظر عمق ترکیب همتایی در اروپا ندارد. این سرمربی آلمانی در دیدار مقابل فاینورد دست به چرخش در ترکیب تیمش زد تا نشان دهد بارسلونا یکی از معدود تیم‌هایی است که برای هر پست، دو بازیکن در اختیار دارد. بارسا در این فصل در خط دفاعی به خوبی تقویت شده است.

در سالی تا این اندازه فشرده، با برگزاری مسابقات هر سه روز یک‌ بار و چالش دشوار تلاش برای قهرمانی در تمام رقابت‌ها، محرومیت‌ها و مصدومیت‌ها در مقاطع حساس می‌توانند نقش تعیین‌کننده‌ای در تحقق هدف جاه‌طلبانه فتح جام‌های بزرگ در پایان فصل داشته باشند. بارسلونا از این موضوع آگاه است و در این فصل تمرکز خود را روی تقویت ترکیب و داشتن جانشین‌های قابل اعتماد در هر پست گذاشته است.

این موضوع به آنها اجازه می‌دهد زمان بازی بازیکنان را تقسیم کنند، خطر مصدومیت ناشی از فشار بالای مسابقات را به حداقل برسانند و اطمینان حاصل کنند که تمام بازیکنان در مقاطع سرنوشت‌ساز فصل در بهترین شرایط خود قرار دارند. نگاهی ساده به مجموع دقایق بازی تمام اعضای این تیم در این مقطع از فصل، به وضوح نشان‌ دهنده این مدیریت استراتژیک منابع است.

۱. خوان گارسیا (۴۵۰ دقیقه)

۲. لامین یامال (۴۲۵ دقیقه)
۳. رافینیا (۳۹۰ دقیقه)
۴. ژاوی اسپارت (۳۶۰ دقیقه)
۵. پدری (۳۵۱ دقیقه)
۶. کوبارسی (۳۳۲ دقیقه)
۷. فرمین لوپز (۳۰۰ دقیقه)
۸. کریستنسن (۲۹۸ دقیقه)
۹. گوردون (۲۷۱ دقیقه)
۱۰. جرارد مارتین (۲۷۰ دقیقه)
۱۱. برنال (۲۶۲ دقیقه)
۱۲. کنده (۲۶۱ دقیقه)
۱۳. اولمو (۲۱۴ دقیقه)
۱۴. اریک گارسیا (۱۹۹ دقیقه)
۱۵. رودری (۱۹۸ دقیقه)
۱۶. آدیمی (۱۷۹ دقیقه)
۱۷. کانسلو (۱۱۸ دقیقه)
۱۸. گاوی (۵۲ دقیقه)
۱۹. گابریل ژسوس (۱۶ دقیقه)
۲۰. حمزه (۴ دقیقه)
۲۱. لیواکویچ، شزنی، بالده، دی‌یونگ، بردغجی و بیسیوو: بدون دقیقه بازی

دو مهاجم، لواندوفسکی و فران، از این تیم جدا شدند اما یک مهاجم دیگر به نام گابریل ژسوس به جمع آنها اضافه شده و رافینیا نیز با موفقیت به نقطه تمرکز خط حمله تبدیل شده است. تا اینجا، به نظر نمی‌رسد بارسا در این بخش ضعیف‌تر شده باشد. مارکوس رشفورد در این تیم حفظ نشد اما گوردون و آدیمی به جای او به این تیم اضافه شدند. این به وضوح پستی است که بارسا در مقایسه با فصل‌های گذشته بیشترین پیشرفت را در آن داشته است.

در خط میانی، رودری به این تیم اضافه شده و کاسادو از جمع آنها جدا شده است و در خط دفاعی نیز کانسلو به تیم بازگردانده شده و جدایی آرائوخو با تثبیت جایگاه اسپارت در تیم اصلی جبران شده است. فلیک خط دفاعی خود را بازسازی کرده و چندین بازیکن در اختیار دارد که می‌توانند در پست‌های مختلف بازی کنند، از جمله خود کانسلو، اریک گارسیا، کنده و جرارد مارتین.

درون دروازه، با حضور خوان گارسیا به عنوان دروازه‌بان اصلی و بی‌رقیب، جدایی قطعی تراشتگن با جذب لیواکویچ پوشش داده شده است که گزینه‌ای قابل اعتمادتر از شزنی محسوب می‌شود و او از این پس به دروازه‌بان سوم تبدیل خواهد شد. نگاهی سریع به ترکیب‌های فلیک نشان می‌دهد که او می‌تواند در بیشتر پست‌ها بین مسابقات دست به چرخش بزند. تنها لامین است که پس از مصدومیت بردغجی، جانشین تخصصی ندارد تا بتوان با اطمینان خاطر او را برای استراحت از ترکیب خارج کرد.

در دیدار مقابل فاینورد، اریک، جرارد مارتین، اسپارت، گوردون و فرمین استراحت کردند. کنده، کریستنسن، کانسلو، آدیمی و اولمو وارد زمین شدند و این تیم نیز دچار افت نشد. این بزرگ‌ترین موفقیت و نقطه قوت بارسلونا در این فصل است. در حالی که رافینیا در نقش مهاجم مرکزی می‌درخشد، گابریل ژسوس نیز همین حالا نشانه‌هایی از توانایی‌های خود به عنوان یک بازیکن ذخیره لوکس نشان داده است.

همه چیز برای تیمی که بدون شک بهترین زوج خط میانی اروپا را در اختیار دارد، بیش از حد خوب به نظر می‌رسد. آن هم بدون در نظر گرفتن بالده که به گزینه سوم دفاع چپ تبدیل شده است و دی‌یونگ که به دلیل مصدومیت چندین ماه از میادین دور خواهد بود. و شاید کلید حمله نهایی و قطعی بارسلونا برای فتح لیگ قهرمانان اروپا نیز همین‌جا باشد.