به گزارش "ورزش سه"، یک ماه از آغاز فصل گذشته و دوباره همه چیز به داوران و کمک داور ویدیویی ختم شده است. و قطعاً این موضوع برای هیچ‌کس خوب نیست. لیساندرو مارتینز که از جنجال اخیر به‌ شدت عصبانی بود، توضیح داد که داوران در ابتدای هر فصل با چه اطمینانی قوانین را برای بازیکنان مرور می‌کنند. اما وقتی مطلقاً هیچ‌کس داخل یک ورزشگاه نمی‌تواند بفهمد چرا یک تصمیم گرفته شده است، یعنی مشکلی وجود دارد.

و قطعاً تنها ساکنان اتاق کمک داور ویدیویی در استاکلی پارک بودند که دیروز می‌توانستند دلیلی برای پذیرفته شدن گل پیروزی‌ بخش ارلینگ هالند در دربی منچستر پیدا کنند. این مهاجم نروژی در تیرک دوم شیرجه زد تا سانتر تغییرمسیر داده‌ شده یوشکو گواردیول را وارد سقف دروازه یونایتد کند. اما پرچم کمک‌ داور بلافاصله بالا رفت، چرا که به نظر می‌رسید هم مهاجم نروژی و هم انزو فرناندز در موقعیت آفساید قرار داشتند و حتی هیچ‌کس در سیتی هم جشن نگرفت.

با این حال، پس از وقفه‌ای طولانی، دو دقیقه و نیم، در حالی که هواداران در اولدترافورد از خود می‌پرسیدند چرا اصلاً چنین تأخیری وجود دارد، مت دونوهیو، کمک داور ویدیویی، به مایکل اولیور، داور مسابقه، اعلام کرد که هالند تنها به اندازه‌ای جزئی در موقعیت آفساید نبوده است. عجیب‌تر و مهم‌تر این که، از نظر آنها، چون فرناندز در تلاش برای ضربه سر خود هیچ تماسی با توپ نداشت، در جریان بازی دخالت نکرده بود. این در حالی بود که او در کنار لیساندرو مارتینز قرار داشت.

مارتینز پس از عبور توپ از کنار هم‌وطنش، از تلاش برای بازی کردن روی توپ منصرف شد، اما با توجه به شیرجه فرناندز برای رسیدن به توپ در فاصله‌ای چنین نزدیک به دروازه، بعید است این موضوع بی‌اهمیت بوده باشد. مدافع یونایتد کاملاً گیج شده بود و البته حق هم داشت. مارتینز گفت: «او در آفساید بود. آنجا بود. چون جلوی من قرار داشت، به سمت او رفتم. به همین دلیل هالند در تیرک دوم آزاد بود.

می‌خواهم الان آرام باشم و خودم را کنترل کنم. خیلی سخت است، چون باخته‌اید. یک دربی و سه امتیاز را در خانه از دست داده‌اید. هر فصل آنها به باشگاه ما می‌آیند و یک ساعت، یک ساعت و نیم قوانین را برای ما توضیح می‌دهند و با اطمینان زیادی درباره آنها صحبت می‌کنند. بعد از آن، این که پنج یا شش نفر مرتکب چنین اشتباهی در لیگ برتر شوند، غیرقابل قبول است.

چون بهترین تیم‌های جهان در این لیگ حضور دارند و بهترین بازیکنان جهان هم اینجا بازی می‌کنند. و حالا باید با این بی‌عدالتی به خانه برویم. نمی‌توانم آن را درک کنم. ببینیم حالا چه چیزی می‌خواهند بگویند، ببینیم. می‌خواهم بشنوم؛ تصمیم آنها بر چه اساسی گرفته شد؟ الان می‌خواهم بشنوم.»

اعتراف علنی کمیته داوران در اواخر شب گذشته مبنی بر این که این تصمیم یک اشتباه فاحش بوده، حداقل واکنش قابل قبول بود، هرچند این موضوع برای مایکل کریک یا یونایتد هیچ تسکینی ایجاد نخواهد کرد. اما چنین اشتباهاتی در این سطح به‌ سادگی نباید رخ بدهند. این فقط بهانه و سوخت بیشتری در اختیار نظریه‌پردازان توطئه قرار می‌دهد.

تماشاگران تلویزیونی سرهایشان را از روی ناباوری تکان می‌دادند و هواداران یونایتد از شدت خشم به جنون رسیده بودند. کارشناسان حاضر در استودیو نیز، فارغ از این که طرفدار کدام باشگاه بودند، به همان اندازه متحیر مانده بودند و انگار احساس می‌کردند جهان وارونه شده است. گری نویل، که هرگز علاقه‌اش به یونایتد را پنهان نمی‌کند، گفت: «من نیاز دارم قانون آفساید برایم توضیح داده شود. راستش را بخواهید، دیگر نمی‌فهمم. یک مقام رسمی باید برای ما توضیح دهد چرا او آفساید نیست.»

وین رونی نیز موافق بود: «مگر آفساید نیست؟ مارتینز تحت تأثیر حرکت انزو قرار گرفت و او آفساید بود.»

اما از نظر آقای دونوهیو این‌طور نبود، با وجود تمام شواهد موجود. شاید اگر به شیرجه انزو و تصمیم مارتینز نگاه کنید، بتوانید برای این تصمیم یک استدلال پیچیده و فنی پیدا کنید، حتی اگر چنین تفسیری مضحک به نظر برسد. اما در مجموع، اگر تمام جنبه‌های دیگر این صحنه را در نظر بگیریم (و این واقعیت را که بازیکنان سیتی نیز ظاهراً پرچم کمک‌داور را بدون اعتراض جدی پذیرفته بودند) این تصمیم مطلقاً هیچ منطقی ندارد.

و اگر بازیکنان، مربیان و هواداران، همگی نتوانند بفهمند چطور چنین تصمیمی گرفته شده است، حتی با موشکافانه‌ترین تفسیر ممکن از قوانین، یعنی مشکلی جدی وجود دارد. حتی بدون گل پیروزی‌بخش هالند نیز این مسابقه با حس ناباوری همراه می‌شد. نه چندان به خاطر اخراج فیل فودن به دلیل لگد زدن به برونو فرناندز در نیمه اول، انزو مارسکا پذیرفت که آن تصمیم درست بوده است.

بلکه به این دلیل که کاپیتان یونایتد به خاطر لگد زدن به بازیکن انگلیسی پس از زمین زدن او، هیچ مجازاتی دریافت نکرد. رونی معتقد بود فودن بدشانس بوده و گفت: «این نمی‌تواند کارت قرمز باشد. بیشتر شبیه یک حرکت یا اشاره بود تا تلاش برای لگد زدن.»

البته رونی خودش هم سابقه چنین اتفاقاتی را دارد. اما روی کین اشاره کرد: «برونو به او برخورد می‌کند، خطا را مرتکب می‌شود و بعد یک لگد کوچک هم به او می‌زند. از نظر من، برونو در این صحنه بازیکن خشن است. فودن کمی احمقانه رفتار می‌کند، اما برونو هم همین‌طور. او باید آنجا بهتر عمل می‌کرد.»

میکا ریچاردز نیز گفت: «وقتی به او لگد زده شد، حرکت دوم فرناندز... اگر فودن شروع به فریاد زدن می‌کرد، تصمیم برمی‌گشت. فرناندز به او لگد می‌زند. من با واکنش فودن موافق نیستم، اما این فرناندز بود که ماجرا را شروع کرد. به محض این که فودن با او تماس پیدا می‌کند، فرناندز شروع به فریاد زدن و غلت زدن روی زمین می‌کند. بنابراین اگر شما داور باشید، طبیعتاً صحنه بدتر از چیزی که واقعاً بوده به نظر می‌رسد.»

آن تصمیم جای بحث داشت. اما گل هالند کاملاً واضح بود. داوران حاضر در اولدترافورد تصمیم درست را گرفتند. اما به آنها دستور داده شد که تصمیم اشتباه را بگیرند. چطور ممکن است چنین چیزی منطقی باشد؟