به گزارش "ورزش سه"، تغییر نسل در فوتبال ایران مدت‌ها به موضوعی تکراری در مصاحبه مربیان و مدیران تبدیل شده بود، اما اکنون نشانه‌های واقعی آن را می‌توان در زمین مسابقه مشاهده کرد. بازیکنانی که بیشتر آنها تنها ۲۰ سال دارند، به ترکیب تیم‌های بزرگ رسیده‌اند، در لیگ برتر گل می‌زنند، برای تیم ملی بزرگسالان بازی می‌کنند و در اردوهای تیم امید نیز نقشی مهم بر عهده گرفته‌اند. این هفت بازیکن همگی متولد یک سال نیستند، اما به نسلی فشرده تعلق دارند که فاصله میان فوتبال پایه و سطح اول فوتبال ایران را با سرعتی قابل توجه پشت سر گذاشته است.
 
وجه مشترک این بازیکنان تنها سن پایین آنها نیست. هرکدام از مسیری متفاوت آمده‌اند و ویژگی‌های فنی مخصوص به خود را دارند. از هافبک بازی‌سازی که تجربه حضور در جام جهانی را به دست آورده تا مهاجمی که در نخستین فرصت‌های جدی خود برای سپاهان دبل کرده است. یکی از آکادمی پرسپولیس بالا آمده، دیگری پس از تجربه فوتبال روسیه به ایران بازگشته و بازیکنی دیگر با انتخاب آلومینیوم اراک، بازی کردن را به نشستن روی نیمکت یک تیم پرطرفدار ترجیح داده است.
 
اسماعیل قلی‌زاده: دریبل‌زنی که از فرصت نمی‌ترسد
اسماعیل قلی‌زاده یکی از متفاوت‌ترین بازیکنان نسل تازه استقلال است. وینگری 20 ساله که فوتبال خود را در آکادمی سپاهان آغاز کرد، در شمس‌آذر بیشتر دیده شد و سرانجام با قراردادی بلندمدت به استقلال رسید. قلی‌زاده توانایی بازی در هر دو سمت خط حمله و فضای پشت مهاجم را دارد و مهم‌ترین ویژگی‌اش، جسارت در حمل توپ و حرکت مستقیم به سمت دروازه است. او در مسابقاتی که فرصت بازی پیدا کرده، نشان داده تحت تأثیر نام حریف یا فشار پیراهن استقلال قرار نمی‌گیرد. گلزنی مقابل سپاهان و حضور مؤثر در دیدار آسیایی برابر السد، قلی‌زاده را از یک بازیکن جوان به گزینه‌ای جدی برای ترکیب آبی‌ها تبدیل کرده است.
 
قلی‌زاده از آن دسته وینگرهایی است که حرکت در نیم‌فضا، تغییر جهت سریع و حضور به‌موقع در محوطه جریمه باعث شده او در کنار خلق موقعیت، توانایی تمام کردن حملات را نیز داشته باشد. استقلال در سال‌های گذشته بازیکنان جوان زیادی را به ترکیب خود نزدیک کرده، اما تعداد کمی از آنها توانسته‌اند به این سرعت توجه سکوها را جلب کنند. قلی‌زاده اکنون باید از مرحله هیجان اولیه عبور کند و با حفظ ثبات، جایگاه خود را در تیمی تثبیت کند که رقابت برای حضور در خط حمله آن همیشه دشوار بوده است.

ابوالفضل کوهی: دونده‌ای برای تمام طول جناح راست
ابوالفضل کوهی 21 ساله است و در مقایسه با بیشتر نفرات این فهرست تجربه بیشتری از حضور در فوتبال بزرگسالان دارد. او از استقلال خوزستان به سطح اول فوتبال معرفی شد و در سن پایین، بخشی از مسیر بازگشت این تیم به لیگ برتر بود. کوهی قابلیت بازی به‌عنوان مدافع راست، وینگ‌بک و حتی وینگر را دارد و همین انعطاف تاکتیکی، او را به بازیکنی کاربردی تبدیل کرده است. سرعت بالا، رفت‌وبرگشت‌های مداوم و توانایی اضافه شدن به حمله، ویژگی‌هایی هستند که نام این بازیکن را به‌عنوان یکی از مدافعان کناری آینده‌دار فوتبال ایران مطرح کرده‌اند.
 
انتقال به نساجی فرصت تازه‌ای در اختیار کوهی قرار داد تا در تیمی پرهوادار، مسئولیت بیشتری بر عهده بگیرد. او در دیدار مقابل تیم سابق خود، استقلال خوزستان، گلزنی کرد. حضور در ترکیب تیم امید ایران نیز نشان می‌دهد کادر فنی تیم‌های ملی روی قابلیت‌های او حساب ویژه‌ای باز کرده است. فوتبال ایران مدت‌ها با کمبود مدافعان کناری سریع و مؤثر در فاز تهاجمی مواجه بوده و کوهی می‌تواند در صورت پیشرفت در بخش دفاعی، یکی از پاسخ‌های این نیاز باشد.

پوریا شهرآبادی: مهاجمی که زودتر از انتظار گل زد
پوریا شهرآبادی یکی از خریدهای جوان و آینده‌نگرانه پرسپولیس محسوب می‌شود. مهاجم 20 ساله پس از درخشش در گل‌گهر، با قراردادی بلندمدت به جمع سرخ‌پوشان اضافه شد و خیلی زود توانست نام خود را در میان گلزنان تیم جدیدش قرار دهد. گل دیرهنگام مقابل استقلال خوزستان و گلزنی برابر ذوب‌آهن نشان داد شهرآبادی برای سازگار شدن با فضای پرسپولیس به زمان زیادی نیاز نداشته است. او در محوطه جریمه تحرک خوبی دارد، مسیر توپ را به‌درستی تشخیص می‌دهد و برای حضور در نقطه نهایی حمله، تصمیم‌های سریعی می‌گیرد.
 
درخشش شهرآبادی به مسابقات باشگاهی محدود نمانده است. او در ترکیب تیم امید ایران مقابل امارات نیز گل زد و نشان داد در رده ملی هم می‌تواند یکی از گزینه‌های اصلی خط حمله باشد. رقابت با مهاجمان باتجربه پرسپولیس احتمالاً دقایق بازی او را محدود خواهد کرد، اما همین رقابت می‌تواند روند پیشرفت این مهاجم را سرعت ببخشد. شهرآبادی اکنون در مرحله‌ای قرار دارد که هر گل می‌تواند اعتماد کادر فنی و هواداران را بیشتر کند. پرسپولیس در سال‌های اخیر برای معرفی یک مهاجم جوان و ماندگار تلاش کرده و شاید این‌بار پاسخ خود را پیدا کرده باشد.

عباس کهریزی: انتخاب بازی کردن به جای نیمکت‌نشینی
عباس کهریزی، وینگر 21 ساله، یکی از جذاب‌ترین مسیرها را میان بازیکنان جوان لیگ برتر طی کرده است. او فوتبال را در کرمانشاه آغاز کرد و تا ۱۴ سالگی تجربه جدی بازی روی چمن نداشت، اما پس از دیده شدن در برنامه استعدادیابی، راه خود را به تیم‌های پایه پیکان و پرسپولیس باز کرد. کهریزی در مقطعی امکان پیوستن به استقلال را هم داشت، اما آلومینیوم اراک را انتخاب کرد تا فرصت بیشتری برای بازی داشته باشد. تصمیمی که خیلی زود نتیجه داد و او را به یکی از چهره‌های تأثیرگذار تیم اراکی تبدیل کرد.
 
کهریزی در شروع فصل با گل، پاس گل و گرفتن پنالتی نقش مهمی در حملات آلومینیوم داشت. او بازیکنی چندپسته است، اما خودش علاقه بیشتری به بازی در نقش شماره ۱۰ دارد. توانایی حرکت میان خطوط، ارسال پاس نهایی و ورود ناگهانی به محوطه جریمه، مجموعه‌ای از ویژگی‌هاست که او را برای مربیان ارزشمند می‌کند. گل دیرهنگامش برابر استقلال خوزستان نمونه‌ای از اعتمادبه‌نفس بازیکنی بود که تا آخرین لحظه از جریان مسابقه خارج نمی‌شود. حضور در تیم امید نیز می‌تواند سکوی بعدی او برای رسیدن به سطح ملی باشد.

امیرحسین محمودی: پایان هشت سال انتظار در پرسپولیس
امیرحسین محمودی برای رسیدن به تیم بزرگسالان پرسپولیس نزدیک به هشت سال در رده‌های پایه این باشگاه انتظار کشید. مهاجم و وینگر 20 ساله در فصل پایانی حضورش در تیم جوانان، با پانزده گل و یازده پاس گل یکی از مؤثرترین بازیکنان مسابقات پایه بود و سرانجام فرصت تمرین و بازی در کنار تیم اصلی را به دست آورد. گل پیروزی‌بخش او برابر چادرملو، پس از همکاری با علی علیپور، لحظه‌ای بود که سال‌ها تلاش محمودی را به نتیجه رساند و نامش را به هواداران پرسپولیس معرفی کرد.
 
محمودی با وجود دقایق محدود باشگاهی، توانسته توجه کادر فنی تیم ملی را نیز جلب کند. او در دیدار دوستانه مقابل تانزانیا فرصت بازی به دست آورد و در مسابقه درون‌اردویی تیم ملی نیز گل زد، هرچند آن گل در آمار رسمی مسابقات ملی ثبت نشد. دعوت شدن بازیکنی با این سن و تجربه محدود، نشان‌دهنده اعتمادی است که به استعداد فنی او وجود دارد. محمودی برای تبدیل شدن به بازیکنی ثابت باید در تصمیم‌گیری‌های نهایی و حفظ کیفیت طی ۹۰ دقیقه پیشرفت کند، اما تکنیک، انرژی و سابقه درخشانش در آکادمی نشان می‌دهد پرسپولیس با استعدادی معمولی روبه‌رو نیست.

امیرمحمد رزاقی‌نیا: هافبکی که زودتر از سنش بزرگ شد
امیرمحمد رزاقی‌نیا متفاوت‌ترین چهره این فهرست از نظر تجربه بین‌المللی است. هافبک 20 ساله پس از درخشش در گل‌گهر به استقلال پیوست و خیلی زود توانست خود را به‌عنوان بازیکنی قابل اعتماد در مرکز زمین معرفی کند. توانایی بازی تحت فشار، پاس‌های کوتاه و متوسط دقیق، پوشش فضای مقابل مدافعان و درک مناسب از جریان مسابقه، باعث شده رزاقی‌نیا پخته‌تر از یک بازیکن ۲۰ ساله به نظر برسد. او حتی در برخی دیدارهای آماده‌سازی استقلال بازوبند کاپیتانی را بر بازو بست تا میزان اعتماد کادر فنی به شخصیتش مشخص شود.
 
حضور در فهرست ایران برای جام جهانی ۲۰۲۶، رزاقی‌نیا را به جوان‌ترین بازیکن ایرانی حاضر در تاریخ این مسابقات تبدیل کرد. چنین تجربه‌ای برای هافبکی در ابتدای مسیر حرفه‌ای، می‌تواند مسیر چند سال آینده او را کاملاً تغییر دهد. غیبتش در بعضی اردوهای تیم ملی بزرگسالان نیز به معنای کنار گذاشته شدن او نیست و حضور در برنامه‌های تیم امید و بازی‌های آسیایی، بخشی از مسیری است که برایش طراحی شده است. استقلال مدت‌ها به دنبال هافبکی بود که بتواند میان دفاع و حمله تعادل ایجاد کند و رزاقی‌نیا این ظرفیت را دارد که برای سال‌ها چنین نقشی را بر عهده بگیرد.

کسری طاهری: بازگشت از روسیه با مأموریت گلزنی
کسری طاهری مهاجمی است که پیش از تثبیت شدن در لیگ برتر ایران، حضور در فوتبال روسیه را تجربه کرد. بازیکن 20 ساله پس از درخشش در رده‌های پایه و جام جهانی نوجوانان به روبین کازان پیوست و حتی فرصت حضور در لیگ برتر روسیه را به دست آورد. او سپس برای بازی بیشتر به ایران بازگشت، در پیکان گل زد و به اردوی تیم ملی بزرگسالان رسید. طاهری در دیدار دوستانه مقابل تانزانیا نیز در ترکیب اصلی قرار گرفت و پیش از مصدومیت، در ساخت گل ایران نقش داشت.

بازگشت به سپاهان، باشگاهی که طاهری بخشی از دوران پایه خود را در آن گذرانده بود، فصل تازه‌ای در مسیر او ساخت. این مهاجم در نخستین حضور ثابت خود برابر گل‌گهر هر دو گل سپاهان را به ثمر رساند و نشان داد می‌تواند در ۲۰ سالگی مسئولیت سنگین خط حمله یک مدعی قهرمانی را بپذیرد. محرم نویدکیا پس از آن مسابقه تأکید کرد نباید تمام فشار گلزنی روی یک بازیکن جوان قرار بگیرد. جمله‌ای که هم حمایت از طاهری بود و هم یادآوری یک واقعیت مهم درباره استعدادهایی که برای شکوفایی کامل به زمان، اعتماد و فضای اشتباه کردن نیاز دارند.

نسلی که از آینده به زمان حال رسیده است
قلی‌زاده، کوهی، شهرآبادی، کهریزی، محمودی، رزاقی‌نیا و طاهری را می‌توان چهره‌های برجسته موجی دانست که آرام‌آرام در حال تغییر ترکیب تیم‌های لیگ برتری است. حضور آنها در استقلال، پرسپولیس، سپاهان، نساجی و آلومینیوم نشان می‌دهد تغییر نسل دیگر وعده‌ای برای سال‌های دور نیست. این بازیکنان در لیگ برتر گل می‌زنند، در مسابقات آسیایی به میدان می‌روند، به اردوهای تیم ملی بزرگسالان می‌رسند و برای گرفتن جای بازیکنان باتجربه رقابت می‌کنند.
 
این فهرست به همین هفت نفر محدود نمی‌شود. دانیال ایری، محمدامین حزباوی و محمدمهدی زارع در قلب خط دفاع، محمد خلیفه درون دروازه، سعید سحرخیزان، رضا غندی‌پور و محمد عسکری در فاز هجومی نیز بخشی از همین نسل تازه هستند. فوتبال ایران حالا در پست‌های مختلف مجموعه‌ای از استعدادهای جوان و باکیفیت دارد که آینده آنها به فرصت بازی، انتخاب‌های حرفه‌ای و اعتماد مربیان وابسته خواهد بود. اگر مسیر رشد این بازیکنان به‌درستی ادامه پیدا کند، نام بسیاری از آنها طی سال‌های آینده در فهرست تیم ملی و ترکیب اصلی باشگاه‌های بزرگ ایران تکرار خواهد شد.