به گزارش "ورزش سه"، درد حذف زودهنگام از بزرگ‌ترین صحنه فوتبال جهان به‌ ندرت به سرعت از بین می‌رود و برای گیمارش، خاطرات شکست برزیل مقابل نروژ در مرحله یک‌ هشتم نهایی همچنان به شکل دردناکی زنده است. این هافبک آرسنال که اخیراً انتقال مهمی از نیوکسل یونایتد داشته است، در جریان شکست دردناک تیم ملی کشورش نقش داشت، جایی که پنالتی از دست‌ رفته او به شکست ۱-۲ برزیل کمک کرد.

در شرایطی که سلسائو برای دیدارهای دوستانه مقابل ساکروس در کوئینزلند خود را آماده می‌کند، این بازیکن ۲۸ ساله صادقانه درباره فشار احساسی‌ای که از آن شب با خود حمل کرده، صحبت کرد. گیمارش در گفتگو با خبرنگاران اعتراف کرد که پس از آن اتفاق خیلی عذاب کشیده است. او گفت: «احساس وحشتناکی بود. هیچ‌وقت واقعاً برای رخ دادن چنین اتفاقی آماده نیستی. این یک زخم است و هنوز هم بسیار تازه است، اما با گذشت زمان التیام پیدا می‌کند. این اتفاق افتاد و بخشی از فوتبال است.»

با وجود درد همچنان باقی‌ مانده، این بازیکن سابق نیوکسل مصمم است اطمینان حاصل کند که این تجربه به جای تبدیل شدن به یک شکست دائمی عاملی برای رشد او باشد. او همچنان در قبال مسئولیت‌هایش در زمین مصمم است و تأکید می‌کند اگر در آینده شرایط مشابهی پیش بیاید، از قرار گرفتن در مرکز توجه فرار نخواهد کرد.

او گفت: «می‌خواهم از اشتباهاتم درس بگیرم. ما همیشه روی پیروزی تمرکز می‌کنیم، اما معمولاً این شکست و اتفاقاتی که درست پیش نرفته‌اند هستند که بیشترین درس را به ما می‌دهند. جایی که می‌توانم از آن رشد کنم همین است. اگر فردا یک پنالتی دیگر وجود داشته باشد، تردید نخواهم کرد. اگر لازم باشد، هزار بار برای زدن آن جلو می‌روم. همچنان متعهد هستم اما آن لحظه تاریکی بود و خیلی عذاب کشیدم.»

گیمارش به عنوان یکی از چهره‌های باتجربه تیمی که در حال پوست‌ اندازی قابل توجهی است، مسئولیت هدایت نسل بعدی را پذیرفته است. با ورود استعدادهای جوانی مانند استوائو و گابریل به این تیم، او از یک ستاره در حال ظهور به بازیکنی باتجربه تبدیل شده است. گیمارش بر اهمیت ایجاد محیطی صمیمی و آرام برای بازیکنان تازه‌ وارد تأکید کرد و به یاد آورد که هنگام نخستین حضورش در تیم ملی در سال ۲۰۲۰، چگونه از او حمایت شد.

او توضیح داد: «فکر می‌کنم مهم‌ترین چیز این است که به بازیکنان جوان‌تر و کسانی که برای نخستین بار به تیم می‌آیند، اعتماد به‌ نفس بدهیم. نخستین دعوت من در سال ۲۰۲۰ بود و از آن زمان تا امروز اتفاقات زیادی در زندگی‌ام رخ داده است. وقتی به تیم آمدم، تمام بازیکنان باتجربه‌تر به من اعتماد به‌ نفس دادند تا بتوانم تا حد امکان احساس راحتی و در خانه بودن داشته باشم و بهترین فوتبالم را ارائه کنم. فکر می‌کنم حالا من نیز این مسئولیت را بر عهده دارم.

آنهایی که از جام جهانی قبلی باقی مانده‌اند، من، گابریل ماگالائش، وینیسوس جونیور، رافینیا، داگلاس سانتوس و مارکینیوش، حالا نقش متفاوتی داریم، طبیعتاً نقش رهبری. اگر بازیکنان جدید را در نظر بگیرید، بازیکنانی هستند که ۱۸، ۱۹ یا ۲۰ ساله‌اند. من ۲۸ ساله‌ام و در کنار این بچه‌ها احساس پیری می‌کنم.»

با وجود احترامی که برزیل برای ساکروس قائل است، این تیم قدرتمند آمریکای جنوبی این دیدارهای دوستانه را در درجه نخست فرصتی برای پیشرفت خودش می‌داند. ورود تیم به تاونزویل آغاز فصل جدیدی است که در آن انضباط تاکتیکی و استحکام ذهنی در اولویت قرار دارند.