به نقل از تابناک، بر اساس داده های اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA)، در نیمه نخست سال 2025 به طور متوسط روزانه 20.9 میلیون بشکه نفت و فرآورده های نفتی از تنگه هرمز عبور می کرد؛ حجمی معادل حدود یک پنجم مصرف جهانی مایعات نفتی و نزدیک به یک چهارم تجارت دریابرد نفت. بیش از 20 درصد تجارت جهانی گاز طبیعی مایع شده نیز به این مسیر وابسته بود. این ارقام نشان می دهد تنگه هرمز صرفا یک گذرگاه منطقه ای نیست، بلکه یکی از گلوگاه های اصلی اقتصاد جهانی است؛ گلوگاهی که هرگونه اختلال در آن می تواند هزینه انرژی را برای مصرف کنندگان در سراسر جهان افزایش دهد.

درست است که وابستگی مستقیم آمریکا به نفت عبوری از هرمز محدودتر از برخی اقتصادهای آسیایی است، اما این واقعیت به معنای مصونیت اقتصاد آمریکا نیست. طبق داده های EIA، در نیمه نخست سال 2025 واردات نفت خام و میعانات آمریکا از کشورهای خلیج فارس که از این تنگه عبور می کرد، حدود 400 هزار بشکه در روز بود؛ رقمی معادل حدود 2 درصد مصرف مایعات نفتی این کشور. با این حال، نفت در بازار جهانی قیمت گذاری می شود و اختلال در عرضه خلیج فارس می تواند قیمت بنزین، گازوییل، حمل ونقل و تولید کالا را در آمریکا نیز بالا ببرد. گزارش الجزیره در 5 اکتبر 2026 نیز از تداوم قیمت بالای بنزین در آمریکا و تلاش ترامپ برای نسبت دادن گرانی سوخت به عواملی غیر از جنگ با ایران حکایت داشت.

داده های شرکت کپلر که رویترز در 8 اکتبر منتشر کرد، ابعاد این آسیب پذیری را روشن تر می کند شمار کشتی های حامل کالا که در روز سه شنبه از تنگه عبور کردند، به هفت فروند کاهش یافت و جریان نفت خام عبوری به حدود 10.1 میلیون بشکه در روز رسید.

مهم تر آنکه رویترز در 13 اکتبر گزارش داد، با وجود نزدیک شدن صادرات نفت خاورمیانه به سطح پیش از جنگ، قیمت نفت برنت همچنان بالاتر از 100 دلار در هر بشکه باقی مانده است؛ نشانه ای از اینکه صرف بازگشت حجم عرضه، برای رفع نگرانی بازار و کاهش هزینه انرژی کافی نیست.

در چنین شرایطی، ادعای بی نیازی آمریکا از تنگه هرمز بیش از آنکه به معنای حذف آسیب پذیری این کشور باشد، تلاشی برای کوچک جلوه دادن پیامدهای اختلال در این آبراه است. آمریکا می تواند بخشی از نیاز مستقیم خود را از تولید داخلی یا تأمین کنندگان دیگر تهیه کند، اما نمی تواند به سادگی از اثر قیمت جهانی نفت بر اقتصادش جدا شود؛ به ویژه آنکه افزایش بهای سوخت مستقیما بر هزینه خانوارها، حمل ونقل و قیمت کالاها فشار وارد می کند. از این منظر، اهمیت راهبردی هرمز برای ایران فقط به حجم نفتی که از آن عبور می کند محدود نیست؛ این تنگه در نقطه اتصال امنیت منطقه ای و اقتصاد جهانی قرار دارد و هر بحران پایدار در آن، هزینه ای فراتر از منطقه به همراه خواهد داشت. داده ها ادعای مصونیت آمریکا را تأیید نمی کنند؛ بلکه نشان می دهند حتی اقتصادی با وابستگی مستقیم کمتر نیز از تبعات اختلال در یکی از مهم ترین شریان های انرژی جهان در امان نیست.