به نقل از برترین ها: گاهی نشانه های سکته مغزی آن قدر شبیه مشکلات معمولی مثل خستگی، میگرن یا سرگیجه هستند که به سادگی نادیده گرفته می شوند. تاری دید، سردرد، تهوع و سرگیجه از جمله علائمی هستند که ممکن است زنگ خطر یک سکته مغزی باشند و تشخیص به موقع آنها نقش مهمی در کاهش آسیب های احتمالی دارد. گزارش ایسنا را در ادامه می خوانید:

اهمیت تشخیص زودهنگام از آنجا ناشی می شود که با اختلال در خون رسانی مغز، سلول های عصبی آسیب می بینند و هر دقیقه تاخیر در درمان ممکن است پیامدهای جبران ناپذیری داشته باشد. بررسی ها نشان می دهند در برخی سکته های مغزی ناشی از انسداد عروق، با تداوم اختلال خون رسانی ممکن است در هر دقیقه نزدیک به دو میلیون سلول عصبی از بین بروند. از این رو، شناخت نشانه هایی که کمتر مورد توجه قرار می گیرند در جلوگیری از آسیب های شدید و حتی نجات جان بیمار نقشی تعیین کننده دارد.

سرگیجه از جمله علائمی است که بسیاری آن را به مواردی چون برخاستن ناگهانی، نخوردن غذا، خستگی یا اختلالات گوش داخلی نسبت می دهند؛ در حالی که سرگیجه شدید و ناگهانی به ویژه اگر با اختلال تعادل یا دشواری در راه رفتن همراه باشد، ممکن است از نشانه های سکته مغزی باشد.

پژوهشی که نتایج آن در نشریات انجمن قلب آمریکا منتشر شده است، نشان می دهد احتمال تشخیص نادرست سکته مغزی در بیمارانی که با سرگیجه به اورژانس مراجعه می کنند، نزدیک به دو برابر افرادی است که علائم شناخته شده تری دارند.

سکته هایی که مخچه را درگیر می کنند ممکن است با سرگیجه، تهوع، استفراغ، اختلال در گفتار، ناهماهنگی حرکتی، سردرد و گاهی کاهش شنوایی همراه باشند. از آنجا که بسیاری از این علائم در بیماری های گوش داخلی نیز شایع است، تشخیص علت اصلی آنها همیشه آسان نیست. با این حال بروز ناگهانی سرگیجه شدید به ویژه همراه با سایر نشانه های عصبی، وضعیتی است که نباید آن را به خستگی یا عوارض گذرای گوش نسبت داد.

تاری دید، دوبینی یا کاهش موقت بینایی از دیگر نشانه هایی اند که ممکن است در جریان سکته مغزی ظاهر شوند اما بسیاری از افراد به ویژه کسانی که ساعت های طولانی با تلفن همراه یا رایانه کار می کنند، این تغییرات را نتیجه خستگی چشم می دانند.

اختلال در خون رسانی به بخش هایی از دستگاه بینایی از جمله شبکیه یا مراکز پردازش تصویر در مغز، عملکرد بینایی را تحت تأثیر قرار می دهد. در برخی موارد، بیمار بدون نشانه آشکار دیگری از سکته، ناگهان با کاهش دید در یک چشم یا اختلال بینایی در هر دو چشم مواجه می شود.

چنانچه سکته بخش پس سری مغز را درگیر کند، توانایی مغز در پردازش اطلاعات بینایی مختل می شود. این وضعیت ممکن است با تاری دید، از دست رفتن بخشی از میدان بینایی یا سایر اختلالات دید همراه باشد. دوبینی نیز ممکن است بر اثر آسیب به مسیرهای عصبی کنترل کننده حرکات چشم ایجاد شود و گاهی با سرگیجه و اختلال تعادل همراه باشد.

نکته مهم آن است که تغییر ناگهانی و بدون علت مشخص در بینایی، حتی اگر با درد همراه نباشد یا پس از مدتی برطرف شود، به بررسی فوری پزشکی نیاز دارد.

سکته مغزی همیشه با شل شدن عضلات صورت یا ضعف دست و پا آغاز نمی شود. گاهی نخستین نشانه آن تغییر ناگهانی در توانایی فرد برای درک گفتار، دنبال کردن یک گفتگو یا انجام کارهایی است که پیش تر به آسانی از عهده آنها برمی آمده است.

در چنین شرایطی، اطرافیان ممکن است تصور کنند فرد به دلیل فشارهای روانی، کم خوابی یا خستگی شدید تمرکزش را از دست داده است، در حالی که ممکن است این تغییرات ناشی از اختلال در عملکرد بخش هایی از مغز باشند.

یافته های انجمن قلب آمریکا نشان می دهد تغییر وضعیت ذهنی از شایع ترین علائم اولیه در میان بیمارانی بوده است که سکته مغزی آنها در معاینه نخست تشخیص داده نشده بود. بیش از یک سوم این بیماران دچار تغییراتی در وضعیت ذهنی بودند و ضعف عمومی و خستگی نیز از دیگر علائم گزارش شده بود.

از آنجا که گیجی و کاهش تمرکز در بسیاری از بیماری ها و بسته به شرایط روزمره بروز می کند، تشخیص علت اصلی آنها دشوار است. با این حال اگر فردی ناگهان در فهم حرف های دیگران، بیان منظور خود یا انجام فعالیت های عادی دچار مشکل شود، نباید این وضعیت را صرفا به خستگی نسبت داد.

احساس گزگز یا بی حسی دست و پا احساسی آشناست که اغلب پس از نشستن یا خوابیدن در وضعیتی نامناسب ایجاد می شود و با تغییر حالت بدن از میان می رود. اما همین احساس، زمانی که ناگهانی و بدون علت مشخص در یک سمت بدن ظاهر شود، ممکن است نشانه اختلال در خون رسانی به مغز باشد.

سکته هایی که نواحی حسی یا حرکتی مغز را درگیر می کنند، ممکن است به بی حسی، گزگز یا ضعف در صورت و دست و پا بینجامد. این عوارض گاهی تنها یک سمت بدن را تحت تأثیر قرار می دهد و ممکن است بیمار در ابتدا متوجه ارتباط آنها با سکته مغزی نشود.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های آمریکا، بی حسی یا ضعف ناگهانی صورت، دست و پا به ویژه در یک سمت بدن را از مهم ترین نشانه های هشداردهنده سکته مغزی معرفی می کند.

آنچه در تشخیص این وضعیت اهمیت دارد، چگونگی آغاز علائم است. بی حسی ناشی از فشار بر عصب معمولا با وضعیت قرار گرفتن اندام مرتبط است اما بی حسی یا ضعف ناگهانی و بی دلیل، به خصوص اگر یک سمت بدن را درگیر کند، باید نشانه احتمالی سکته مغزی در نظر گرفته شود و حتی پس از برطرف شدن نیز به ارزیابی فوری نیاز دارد.

سردرد از شایع ترین مشکلات جسمی است و بسیاری از افراد به ویژه کسانی که سابقه میگرن دارند به دوره های درد شدید عادت کرده اند. با این حال سردردی که ناگهان آغاز می شود و در مدت کوتاهی به اوج شدت خود می رسد ممکن است نشانه وضعیتی بسیار جدی تر باشد.

این نوع سردرد که گاهی از آن با عنوان سردرد رعدآسا یاد می شود، ممکن است بر اثر خون ریزی در اطراف مغز یا سایر مشکلات خطرناک عصبی ایجاد شود. برخی بیماران شدت آن را این گونه توصیف می کنند که گویی شدیدترین سردرد عمرشان بوده است.

در سکته مغزی ناشی از خون ریزی، سردرد شدید ممکن است با تهوع، استفراغ، سرگیجه، اختلال هوشیاری یا سایر نشانه های عصبی همراه باشد. البته هر سردرد شدید و ناگهانی لزوما به معنای سکته مغزی نیست و بیماری هایی مانند مننژیت نیز ممکن است علائم مشابهی ایجاد کنند.

آنچه این نوع سردرد را از بسیاری از سردردهای معمول متمایز می کند، آغاز ناگهانی و شدت غیرعادی آن است. به همین دلیل، حتی افرادی که سابقه طولانی میگرن دارند نباید سردردی را که از نظر شدت، سرعت شروع یا علائم با تجربه های پیشین آنها تفاوت دارد نادیده بگیرند.

تهوع و استفراغ را معمولا با مسمومیت غذایی، عفونت های گوارشی یا مشکلات معده مرتبط می دانند اما این علائم در برخی موارد ممکن است از اختلال در عملکرد بخش هایی از مغز ناشی شوند به ویژه زمانی که سکته مغزی نواحی مسئول تعادل و هماهنگی حرکات بدن را درگیر کرده باشد.

پژوهش های منتشرشده در حوزه پزشکی اورژانس نشان می دهد بروز تهوع و استفراغ در برخی مبتلایان به سکته مغزی، احتمال تشخیص نادرست بیماری را به شدت افزایش می دهد. در یکی از بررسی ها، احتمال تشخیص نادرست در بیماران دارای این علائم نزدیک به چهار برابر بیشتر گزارش شده است.

دلیل این اشتباه تا اندازه ای به شباهت نشانه های سکته در بخش های خلفی مغز با بیماری های گوارشی و اختلالات گوش داخلی بازمی گردد. بیماری که با تهوع، استفراغ و سرگیجه مراجعه می کند، ممکن است در نگاه نخست مبتلا به یک عفونت گوارشی یا اختلال تعادل به نظر برسد، در حالی که این احتمال وجود دارد که علت اصلی در دستگاه عصبی باشد.

البته تهوع به تنهایی نشانه اختصاصی سکته مغزی نیست اما اگر ناگهان با اختلال تعادل، دوبینی، ضعف یک سمت بدن یا سایر تغییرات عصبی همراه شود، احتمال وجود یک مشکل جدی تر باید در نظر گرفته شود.

برخورد اتفاقی با اشیا، تلوتلو خوردن یا دشواری در حفظ تعادل ممکن است بر اثر خستگی، ضعف جسمی یا حتی پوشیدن کفش نامناسب رخ دهد. با این حال از دست دادن ناگهانی تعادل به ویژه زمانی که فرد پیش تر مشکلی از این قبیل نداشته است ممکن است نشانه سکته مغزی باشد.

این اختلال که در پزشکی آتاکسی نامیده می شود، ممکن است بر اثر آسیب به مخچه یا مسیرهای عصبی مسئول هماهنگی حرکات ایجاد شود. کلینیک کلیولند نیز اختلال ناگهانی در تعادل و هماهنگی اعضای بدن را از نشانه های احتمالی سکته مغزی معرفی کرده است.

تشخیص این وضعیت زمانی دشوارتر می شود که علائم پس از چند دقیقه از میان بروند. بسیاری از افراد با بازگشت تعادل تصور می کنند که مشکل برطرف شده است، در حالی که چنین حمله ای ممکن است نشانه انسداد عروق باشد؛ وضعیتی که در آن خون رسانی به بخشی از مغز برای مدت کوتاهی مختل می شود و علائمی شبیه سکته مغزی ایجاد می کند.

سکته ناقص (حمله ایسکمیک گذرا) ممکن است تنها چند دقیقه طول بکشد و معمولا بدون ایجاد آسیب دائمی آشکار به بافت مغز برطرف شود اما هشداری مهم درباره افزایش خطر سکته مغزی در آینده است. از این رو، بازگشت توانایی راه رفتن یا برطرف شدن سرگیجه و اختلال تعادل به معنای بی خطر بودن وضعیت نیست.

بنابر این گزارش، به رغم پیشرفت روش های تشخیصی، شناسایی سکته مغزی در برخی بیماران همچنان یکی از چالش های پزشکی اورژانس است. دلیل این دشواری آن است که همه بیماران با نشانه های شناخته شده ای مانند شل شدن عضلات صورت، اختلال گفتار یا فلج یک سمت بدن مراجعه نمی کنند و گاهی علائم بیماری به مشکلاتی شباهت دارند که به مراتب شایع تر و کم خطرترند.

یکی از خطرناک ترین برداشت های نادرست درباره سکته مغزی آن است که برطرف شدن علائم را نشانه پایان خطر بدانیم. در حالی که برخی اختلالات خون رسانی به مغز ممکن است تنها چند دقیقه یا چند ساعت ادامه یابند، همین حملات گذرا احتمالا هشداری درباره احتمال وقوع سکته مغزی شدیدتر خواهند بود. از این رو، زمان نقشی تعیین کننده در سرنوشت بیمار دارد و هرگونه تأخیر، فرصت جلوگیری از آسیب های شدید مغزی را از بین می برد. بنابراین، در صورت مشاهده علائم مشکوک به سکته مغزی، باید بی درنگ با اورژانس تماس گرفت و منتظر برطرف شدن آنها نماند.