به گزارش ورزش سه، اتفاق‌های عجیب و غریب زیادی دست به دست هم دادند تا دیشب در لندن، سومین توپ طلای دوران حرفه‌ای الکسیا پوتیاس به او اهدا شود.

جالب است بدانید سرنوشت‌سازترین لحظه در مسیر حرکت او به سمت این توپ طلا در فصل ۲۶-۲۰۲۵ نبود. بله، کاپیتان بارسا در فصلی که گذشت تیمش را به چهارگانه‌ای رویایی رساند و به این خاطر بود که جایزه توپ طلا را در آغوش کشید. ولی داستان توپ طلای او در واقع به دو سال پیش برمی‌گردد.

فینال لیگ قهرمانان زنان اروپا در سال ۲۰۲۴ به وقت‌های تلف‌شده رسیده بود. بارسلونا با یک گل از لیون پیش بود و تنها چند دقیقه تا شکست دادن قهرمان هشت دوره مسابقات فاصله داشت، رقیبی سرسخت که در فینال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۲ اشک کاتالان‌ها را درآورده بود. خوناتان خیرالدز، سرمربی وقت بارسا، برای حفظ نتیجه و تزریق نفس تازه به تیمش که نفس کم آورده بود، کلودیا پینا و الکسیا پوتیاس را به عنوان یار تعویضی به میدان فرستاد. دقایقی بعد، این دو نفر تیر خلاص را به پیکر لیون شلیک کردند. پاس کات‌بک دیدنی پینا با ضربه مهارنشدنی پای چپ پوتیاس به تور دروازه چسبید و زنگ جشن آبی‌اناری‌ها در استادیوم سن‌مامس بیلبائو شروع شد.

تماشای این لحظه برای هر فوتبال‌دوستی لذت‌بخش بود. پوتیاس در تابستان ۲۰۲۲ دقیقا ۲۴ ساعت پیش از آغاز جام ملت‌های اروپا، در حالی که در اوج آمادگی به سر می‌برد و دومین توپ طلایش را تضمین شده می‌دید، دچار پارگی وحشتناک رباط صلیبی شد.

اسطوره بارسا دو سال دردناک و طاقت‌فرسا را تاب آورد، اما آن گل سرنوشت‌ساز در بیلبائو همه چیز را دگرگون کرد. به تعبیر خودش، آن ضربه او را از بند تمام فشارهای روحی رها کرد و راه بازگشت به بالاترین سطح فوتبال را به رویش باز کرد. جاده‌ای به قول پوتیاس هموار که بالاخره او را به سومین توپ طلا رساند.

علاقه‌مندان فوتبال زنان روز ۵ ژوئیه ۲۰۲۲ را به یاد دارند. آن روز خبر مصدومیت شدید پوتیاس درست یک روز قبل از آغاز یورو منتشر شد. مصدومیت پوتیاس را انگار یک سناریست فیلمهای گریه‌آور هندی نوشته بود: درد در تمرین، ام‌آرآی، ترسیدن از بدترین کابوس، اعلام رسمی پارگی رباط صلیبی و چند روز بعد، تصویر غم‌انگیز فوق‌ستاره جهان که با عصای زیر بغل که روی سکوها نشسته بود و پیروزی ۴ بر ۱ اسپانیا برابر فنلاند را تماشا می‌کرد.

دوران نقاهت ۱۰ ماه طول کشید و پوتیاس جام ملت‌ها را کاملا از دست داد. اما بازگشت به زمین چمن برای پوتیاس پایان ماجرا نبود. او به زمان نیاز داشت تا کیفیت واقعی فوتبالش را بازیابی کند. به همین دلیل بود که در جام جهانی ۲۰۲۳ که تنها سه ماه پس از بازگشت پوتیاس برگزار شد، رد پای پررنگی از نبوغ همیشگی او دیده نشد، هرچند لاروخا جام را بالای سر برد.

ولی بدبیاری‌های ملکه ظاهرا بی‌پایان بود. جراحی مینیسک پا در نوامبر ۲۰۲۳ که عارضه‌ای رایج پس از جراحی رباط است، باعث شد الکسیا چهار ماه دیگر از فصل ۲۴-۲۰۲۳ را از دست بدهد.

همین پیش‌زمینه تلخ بود که گل بیلبائو و قهرمان کردن بارسلونا در چمپیونزلیگ را برای او به نقطه رهایی از یک کابوس طولانی تبدیل کرد. چند دقیقه پیش از باز کردن دروازه حریف، تکل نجات‌بخش الکسیا روی پای ملچی دومورنی، ستاره لیون، در محوطه جریمه خودی نشان داد پوتیاس همان جنگجوی سابق است. همه متخصصان فوتبال زنان دیگر هیچ شک و تردیدی نداشتند: ملکه بازگشته است!

الکسیا در گفت‌وگویی اختصاصی با گاردین آن لحظه را این‌طور توصیف کرد: « آدم از نظر فیزیکی شاید آماده باشد، اما اگر ذهنش همراهی نکند و تنش داشته باشد، نمی‌تواند بازی خودش را کنترل کند. آن روز وقتی از زمین بیرون آمدم، با خودم نگفتم من دوباره می‌توانم. گفتم تمام شد، بالاخره وقتش رسید. پرونده رباط صلیبی، مینیسک و تمام این مصدومیت‌ها بسته شد. حس آزادی پیدا کردم و بعد از آن روز حالم فوق‌العاده شد.»

او بعد از آن شب رویایی در المپیک پاریس بهترین بازیکن اسپانیا بود و در فصل ۲۵-۲۰۲۴ به اوج بازگشت. با به ثمر رساندن ۲۷ گل و ۲۱ پاس گل، بارسلونا را به سه‌گانه داخلی رساند و تا فینال اروپا پیش رفت.

با اینکه توپ طلای پارسال به آیتانا بونماتی رسید، اما الکسیا احساس می‌کرد دوباره همان بازیکن غیر قابل مهار قبلی شده است.

درخشش او در فصل ۲۶-۲۰۲۵ ادامه یافت. الکسیا با ۲۴ گل و ۱۳ پاس گل در آخرین فصل حضورش در بارسلونا، چهارگانه تاریخی را فتح کرد و سپس راهی لندن سیتی لایونسز شد. در مقطعی از فصل که خط هافبک بارسا با شکستگی پا و دوری پنج‌ماهه بونماتی و مصدومیت سه ماهه پاتری گیخارو خالی شده بود، پوتیاس یک‌تنه رهبری تیم را دست گرفت و ستاره‌های جوان را هدایت کرد. اسمی بروختس، پدیده هلندی بارسا، او را الگوی تیم می‌داند و می‌گوید الکسیا چه در زمین و چه در تمرین همیشه صددرصد توانش را می‌گذارد.

پوتیاس در تک‌تک بزنگاه‌های بزرگ خودش را نشان داده است. از ضربه ایستگاهی مهارنشدنی مقابل سوئد در نیمه‌نهایی لیگ ملت‌ها تا زدن ۳ گل و ارسال ۳ پاس گل ظرف ۹ روز در ال‌کلاسیکو مقابل رئال مادرید و دو گلی که پیروزی اسپانیا مقابل انگلیس را تضمین کرد.

این هت‌تریک تاریخی و فتح سومین توپ طلا، پاداش زنی بود که با یک ضربه پای چپ در بیلبائو بر ویرانه‌های دو سال مصدومیت غلبه کرد و نام خودش را برای همیشه در تاریخ فوتبال جهان جاودانه ساخت.