نمایش ذرات آشوب با نویسندگی و کارگردانی ابراهیم پشت کوهی و تهیه کنندگی باشگاه تئاتر سوره آخرین شب های اجرای خود را در تالار اصلی تئاتر شهر می گذراند. این نمایش که با برجسته سازی جایگاه خلیج فارس، عظمت روح ایرانی و قدرت او در برابر استعمار را به تصویر می کشد، برداشت آزاد نویسنده از 117 سال اشغال جزیره ی هرمز توسط پرتغالی ها و آزادسازی این جزیره توسط دلیرمردان و شیرزنان ایرانی است.

نمایشی که اگرچه بیش از دو سال پیش توسط ابراهیم پشت کوهی خلق شده و پیش تر هم در سالن های دیگر به روی صحنه رفته، اما با جنگ اخیر مطرح شدن نام منطقه ی هرمز در جهان، بار دیگر اجرایش مناسبت داشت. نویسنده با خلق نمایش ذرات آشوب از زمانه ی خود جلوتر حرکت کرده و نشان داده است که زبان هنر پیش از رخدادهای اجتماعی و سیاسی همواره به ریشه ها و اصالت ها حساس بوده و سعی در آگاهی جامعه نسبت به آن دارد.

روح وطن پرستی در جای جای نمایش ذرات آشوب موج می زند و موسیقی که همراه ناگسستنی این اثر است، نقش بسزایی در جلوه گری اصالت ها و ریشه های سرزمینی دارد.

احمد زیدآبادی، روزنامه نگار، نویسنده و فعال سیاسی به تماشای این نمایش نشست و بعد از اجرایی این اثر را پر هیجان و سرزنده توصیف کرد و یادآور شد که این نمایش در وصف صحنه های تراژیک و مفرح برای بیننده، موفق عمل کرده است.

او همچنین در ادامه گفت: نمایش خیلی پُرهیجان، پُرشور و سرزنده بود و حال وهوای تماشاچی را در این شرایطی که وضعیت بلاتکلیفی است، عوض می کرد. همچنین آن ها را دوران صفوی، امام قلی خان و آن دوره ها می برد و در عین حال صحنه های تراژیک و مفرح زیادی را برای بیننده ها به نمایش می گذاشت. از این جهت، به نظر من کار خیلی خوبی بود.

او با اشاره به حس و حال پر جنب و جوش نمایش گفت: گمان می کنم به لحاظ سن و سال از این وضعیت هیجانی عبور کرده ام، اما تصور می کنم این کار می تواند برای نسل های قبل از من جذاب باشد. در مجموع، کار بسیار بکر و متفاوتی بود. مدت هاست که برای دیدن نمایش نیامده بودم، اما فکر می کنم صحنه ها نسبت به نمایش های قبلی هم باید خیلی متفاوت بوده باشد؛ چون بعضی از محدودیت هایی که قبلاً وجود داشت، اینجا تا حدی کمرنگ شده بود. از این جهت هم کار خوبی بود.

زیدآبادی در پاسخ به پرسشی در خصوص نقش هنر در بحران های اجتماعی و نظراتی که گفته می شود هنر در بحران ها باید تعطیل شود و دست از کار بکشد متذکر شد: لطیف ترین جنبه حیات انسانی، زندگی و هنر است و در هیچ شرایطی قاعدتاً نباید تعطیل شود. کسانی که به محض اینکه اتفاقی ـ به هر دلیلی، چه سوگوارانه، چه تراژیک و چه بحرانی ـ رخ می دهد، اولین حرفشان این است که همه فعالیت ها، به ویژه فعالیت های هنری، باید تعطیل شود، در واقع می گویند که زندگی باید تعطیل شود. این حرف نه مبنایی دارد، نه منطقی است و نه استدلالی پشت آن وجود دارد.

او افزود: وضعیت اجتماعی ایران هم به گونه ای است که اگر کسی حرفی را مطرح می کند، بقیه خیلی فکر نمی کنند و کورکورانه از آن پیروی می کنند. اگر کسی بخواهد خلاف آن عمل کند، با او برخورد می کنند، تحت فشارش می گذارند و منزوی اش می کنند. این حرف ها را اصلاً نباید شنید.

زیدآبادی در پایان سخنانش تاکید کرد: نمایشی که امروز اجرا شد و بازیگرانی که روی صحنه رفتند، حس خوبی داشتند، آن ها نیاز و دوست دارند که زندگی جریان داشته باشد. زندگی قاعدتاً جریان دارد و این، لطیف ترین، ظریف ترین و به یک معنا معنادارترین جنبه زندگی است. بدون این ها، در واقع همه ما عملاً می میریم. بنابراین این حرف که می گویند فعالیت های هنری باید تعطیل شود، کاملاً حرفی غیرمنطقی است.