به نقل از ایمنا، اگرچه تورم جهانی رو به کاهش است، اما بودجه خانواده ها در سال 2026 برای هزینه های عادی زندگی، کافی نیست. در سال 2026، گران ترین شهرهای جهان، معیارهای جدیدی برای هزینه های سرسام آور زندگی تعیین کرده اند که ترکیبی از عوامل اقتصادی جهانی، قدرت ارز و پویایی محلی است. این موارد باعث شده اند بعضی از مراکز شهری به شدت گران شوند.

اکنون نیویورک که زمانی معیار جهانی بود، در رتبه بندی ها، کمی پایین آمده است و شهرهایی مانند زوریخ، سنگاپور، هنگ کنگ و پاریس، در صدر فهرست گران ترین شهرهای جهان قرار گرفته اند. در این شهرها هزینه های روزمره، مسکن و خدمات به سطوح بی سابقه ای رسیده است.

این روند جهانی همگرایی هزینه ها را نشان می دهد؛ جایی که با وجود تفاوت در روش های اندازه گیری، شهرها به طور فزاینده ای گران تر می شوند و فشار قابل توجهی بر بودجه خانوارها در سراسر دنیا وارد می کنند.

طبق شاخص هزینه زندگی نومبو سال 2026 (Numbeo) که در آن نیویورک برابر با 100 است، زوریخ با امتیاز شاخص 118.5، به دلیل هزینه های زندگی روزمره مانند خواربار، غذا خوردن در بیرون از منزل و خدمات شهری، رتبه اول را در جهان به خود اختصاص داده است، اما چه چیزی زوریخ را اینقدر گران می کند؟ این شهر در شاخص خواربار، 115.4 امتیاز کسب کرده است؛ به این معنی که هزینه های غذا در آن 15 درصد بالاتر از خط مبنای نیویورک است.

قیمت رستوران ها در زوریخ، 21 درصد بالاتر از شهر نیویورک است. با این حال، قدرت خرید محلی ساکنان، 164.4 ارزیابی شده است؛ به این معنی که ساکنان این شهر درآمد بسیار بیشتری دارند که به جبران هزینه های بالا کمک می کند.

همچنین نظرسنجی هزینه زندگی جهان در سال 2026 توسط واحد اطلاعات اقتصادی (EIU)، یک تساوی سه جانبه را در صدر اعلام کرد که در آن سنگاپور، هنگ کنگ و پاریس، عنوان گران ترین شهرهای جهان را به خود اختصاص می دهند و این اولین بار در بیش از سی سال گذشته است که سه شهر به طور مشترک رتبه اول را کسب می کنند.

چرا این شهرها گران هستند؟

شهرهای مختلف با فشارهای هزینه ای متفاوتی روبرو هستند، اما موارد مشترکی در مراکز شهری گران قیمت جهان وجود دارد. شهرهای سوییس در رتبه بندی هزینه زندگی غالب هستند، زیرا مخارج روزمره مانند خواربار، غذا خوردن و مراقبت شخصی به طور یکنواخت بالا است. این در حالی است که دستمزدهای بالا و استانداردهای بالای زندگی، هزینه ها را در همه زمینه ها افزایش می دهد. در صورت حذف اجاره از محاسبه، زوریخ بیش از چهارصد درصد، گران تر از گورگان هند است. اگر مسکن را نیز در نظر بگیریم، این شکاف بیشتر می شود. هزینه اجاره در زوریخ تقریباً 680 درصد بیشتر از گورگان است.

هزینه زیاد در شهر سنگاپور نیز ناشی از دو عامل اساسی زمین محدود و وابستگی شدید به واردات است. این شهر حدود 90 درصد از غذای خود را وارد می کند که فشار مداوم رو به بالا بر قیمت خواربار وارد می کند. محدودیت زمین نیز در دسترس بودن بعضی از بالاترین قیمت های املاک جهان را دامن زده است. این در حالی است که تمرکز ثروت جهانی و خدمات مالی، تقاضا را به طور دائمی بالا نگه می دارد.

اکنون مدت زیادی است که معیار جهانی برای زندگی در شهر نیویورک گران بوده است. نظرسنجی نومبو، نیویورک را در رتبه هفتم قرار داده است که نسبت به رتبه چهارم در سال 2025 کاهش یافته است. با وجود این سقوط، نیویورک همچنان شهر مبنا برای اکثر شاخص های هزینه زندگی باقی مانده است و به عنوان معیاری محسوب می شود که شهرهای دیگر از نظر گرانی و هزینه های زندگی با آن سنجیده می شوند.

گران ترین کشورها کدامند؟

با نگاهی فراتر از شهرها، می توان گفت که برمودا در سال 2026، عنوان گران ترین مکان برای زندگی در جهان را با قیمت هایی 23.5 درصد بالاتر از نیویورک در اختیار دارد. بسیاری از گران ترین مناطق جهان، جزایری هستند که تراکم بالای ثروت را با وابستگی شدید به واردات ترکیب می کنند و قیمت ها را افزایش می دهند. سوییس در رتبه سوم جهانی در بین گران ترین کشورها قرار دارد، در حالی که سنگاپور، رتبه پنجم را به خود اختصاص می دهد.

در واقع چندین تغییر قابل توجه در چشم انداز هزینه زندگی جهانی در سال 2026، در حال شکل گیری است. اول، همگرایی در حال رخ دادن است؛ بدین معنی که شهرهای سنتی گران مانند سنگاپور، هنگ کنگ و توکیو، شاهد افزایش مشابه هزینه های خود هستند که این موضوع، منعکس کننده ذائقه ها و الگوهای خرید جهانی شده است. دوم، تایثرات ارز باعث شده است شهرهای بریتانیا به دلیل تقویت دلار در برابر پوند، برای مهاجران، نسبتاً مقرون به صرفه تر شوند.

لندن، همچنان گران ترین شهر بریتانیا باقی مانده است، اما در رتبه بندی جهانی سقوط کرده است. سومین فاکتور، کاهش بازارهای نوظهور است که باعث شده است شهرهایی مانند استانبول و مسکو به دلیل تورم بالا و کاهش ارزش ارز، به شدت در رتبه بندی ها سقوط کنند و برای ساکنان بین المللی به طور قابل توجهی ارزان تر شوند.