فرارو با اعلام توقف درگیری های نظامی میان ایران و اسراییل و کاهش احتمال تداوم تنش ها، سایه یک بحران بزرگ از سر کشور عبور کرد؛ اما این التهابات جدید، بار دیگر یک پرسش تکراری و دلهره آور را در افکار عمومی بیدار کرد: آیا باز هم، اینترنت قطع خواهد شد؟

به گزارش فرارو، بروز برخی اختلالات شبکه ای در ساعات پس از آغاز حملات، نشان داد که این نگرانی تا چه حد در جامعه زنده است و افکار عمومی چگونه هر اتفاقی را به وضعیت اینترنت گره می زنند.

در روزهایی که گمانه زنی ها درباره قطع اینترنت به اوج خود رسیده بود، مقامات دولتی تلاش کردند فضای روانی جامعه و کسب وکارها را آرام کنند. دفتر معاون اول رییس جمهور، اعلام کرد که شبکه طبق روال در حال ارائه سرویس است و تأکید شد که دولت برنامه ای برای قطع سراسری اینترنت بین الملل ندارد و مراقبت های امنیتی صرفاً در حوزه دفاع سایبری دنبال می شود.

در همین مقطع، زمزمه هایی از درون وزارت ارتباطات نیز به گوش رسید که نشان می داد هیچ دستوری مبنی بر محدودیت شبکه به نهادهای اجرایی ابلاغ نشده است. این اظهارات نشان داد که دست کم در لایه اجرایی دولت، تمایلی برای تکرار تجربه تلخ خاموشی اینترنت وجود ندارد و تصمیم گیری در این خصوص کاملاً خارج از اراده وزارت ارتباطات است.

با وجود اطمینان خاطر دولتی ها، موضع گیری های متفاوتی که از سوی برخی نمایندگان مجلس مطرح شد، نشان داد که سایه تهدید همچنان بر سر اینترنت سنگینی می کند. سیدجواد حسینی کیا، نایب رییس کمیسیون صنایع و معادن مجلس، در اوج تنش اعلام کرد: شرایط جنگی است و مصلحت ایران در اولویت قرار دارد؛ اگر مصلحت اقتضا کند، امکان قطع اینترنت بین الملل وجود دارد.

این نوع اظهارنظرهای هشدارآمیز نشان داد که در زمان بروز بحران های ملی، نگاه های امنیتی می توانند بر وعده های مقامات اجرایی سایه بیندازند و تصمیمات سخت گیرانه ای را روی میز قرار دهند.

واکنش حساس جامعه به اخبار قطعی اینترنت، ریشه در تجربیات پرهزینه سال های اخیر دارد. حافظه جمعی هنوز قطع سراسری اینترنت در اسفند 1404 را که 88 روز به طول انجامید و سرانجام در پنجم خرداد 1405 وصل شد، فراموش نکرده است. قطعی های سه گانه سال 1404 در جریان جنگ 12 روزه، ناآرامی های دی ماه و جنگ 40 روزه، ضربات جبران ناپذیری به اقتصاد کشور و اعتماد عمومی وارد کرد.

با وجود اینکه سایه جنگ فعلاً از سر کشور دور شده است، اما پافشاری برخی لایه های تندرو سیاسی و رسانه ای برای محدودیت شبکه جهانی ادامه دارد. همین تداوم فشارهاست که باعث می شود مردم ایران با هر رخدادی، پیش از هر چیز نگران قطع شدن ارتباط خود با جهان آزاد باشد.