خواهران (الهه، شهربانو و سهیلا) منصوریان، سال ها عضو تیم ملی ووشو بودند و در مسابقات مختلف اعم از قهرمانی جهان، قهرمانی آسیا، جام جهانی ساندا و بازی های آسیایی به میدان رفتند. با این حال تا حدی حاشیه های این سه خواهر در سال های اخیر زیاد بوده که مدال های آنها از میادین بین المللی را زیر سئوال برده است.

پُرواضح است که آنها نمی خواهند بپذیرند به پایان دوران قهرمانی رسیده اند و دیگر نمی توانند به آسانی با سانداکاران جوان و با انگیزه مقابله کنند. نمونه بارز آن در انتخابی امروز (دوشنبه) تیم ملی ووشو زنان برای حضور در بازی های آسایی ناگویا رخ داد که سهیلا منصوریان برای دومین بار متوالی مغلوب دیانا رحیمی، سانداکار جوان کشورمان شد و عملا بازی های آسیایی را از دست داد.

مطابق انتظار بعد از این مبارزه، الهه و شهربانو که برای حمایت از خواهرشان به آکادمی ووشو آمده بودند، دست به جنجال زدند. البته این بار جنجالی دور از ذهن که به گواه شاهدین با رفتارهایی ناهنجار و غیرقابل باور از سوی این دو همراه شد. هرچند تمامی اتفاقات برای خبرنگار ایرنا تشریح شده اما چون نماینده حراست در آن محل حضور داشته و ماموران انتظامی، روند کار را دنبال می کنند، ما نیز چالش های رخ داده را به رسم امانت و برای یکطرفه به قاضی نرفتن، بازگو نخواهیم کرد.

جدا از اتفاقات ناپسند امروز که برای چندمین بار در سال های اخیر رخ داد؛ باید از خواهران منصوریان پرسید چگونه از اوج محبوبیت در ووشو و حتی در جامعه که نمادی برای تلاش و رهایی از فقر برای دختران ایران زمین بودند، به چهره هایی گرفتار در حاشیه تبدیل شدند. آنهایی که از صفر به سکو رسیده اند چگونه حالا در صفر مطلق گرفتار شده اند؟ مگر این سه خواهر ورزشکار هرچه دارند از ووشو نیست؟ البته کاملا واضح است با تلاش و سختی به این سطح رسیده اند، اما انسان هرچه به شهرت می رسد، افتاده تر می شود؛ نه پرخاشگر و پُرحاشیه!

درگیری شدید در جریان مسابقات لیگ، حاشیه سازی پس از شکست سهیلا در انتخابی چند سال قبل مسابقات جهانی مقابل مریم هاشمی، اتفاقات ناپسند امروز و چندین مورد دیگر، نمونه بارزی از ترویج بداخلاقی از سوی آنهاست.

در حالی که انتظار می رفت این سه پس از پایان دوران قهرمانی بتوانند مربیان خوبی شوند و جوانان ساندا را پرورش دهند، باید بدانند که این ره به تُرکستان است. در این بین الهه منصوریان مدتی سرمربی تیم ملی بانوان بود که البته این دوره چندان طول نکشید. امیدوارم این سه خواهر در رفتار و اقدامات خود تجدید نظر کنند تا بیش از این نُقل محافل نشوند.