با گوش دادن به جزییات داخلی چانه زنی های طولانی و زیگزاگی مذاکره کنندگان آمریکایی و عرب با ایران در پنج ماه گذشته، این حس به وجود آمده که چارچوب اعلام شده در روز یکشنبه، پایان این داستان نیست، بلکه گامی میانی است.

به نقل از واشنگتن پست، از نظر دیپلماتیک، این توافق یک راه خروج از یک جنگ پرهزینه است، نه یک رژه پیروزی. این توافق با صحبت های اولیه دونالد ترامپ، رییس جمهور آمریکا، در مورد تغییر رژیم و تسلیم بی قید و شرط، بسیار فاصله دارد. حتی یکی از مشاوران نزدیک ترامپ اذعان می کند: در حال حاضر قطعی نیست، به این معنا که نمی توان گفت موفقیت بزرگی بوده است، و نمی توان گفت شکست خورده است.

علامت های سوال بیشتری نسبت به پاسخ ها وجود دارد: جزییات محدود کردن برنامه هسته ای تهران هنوز مورد مذاکره قرار نگرفته است. تنگه هرمز در حال بازگشایی است، اما شاید فقط به طور موقت. به نظر می رسد این توافق شامل لبنان هم می شود، اما این بدان معنا نیست که اسراییل یا حزب الله به آن پایبند خواهند بود.

مذاکره کنندگان اصلی ایالات متحده، فرستادگان ویژه ترامپ، جرد کوشنر و استیو ویتکاف، به ترتیب داماد و دوست نزدیک رییس جمهور بوده اند. آنها دیپلمات نیستند، بلکه سرمایه گذار هستند. این امر به این مذاکره ماهیتی عجیب و غریب و همراه با ریسک داده است. این یک پیشنهاد برای سرمایه گذاران است تا یک دستور کار یک دیپلمات. موضوع پرداخت برای بازی است، نه بررسی گزینه ها .

به گفته یک مقام نزدیک به مذاکرات، وقتی کوشنر در ماه آوریل در اسلام آباد با محمد باقر قالیباف، رییس مجلس ایران، دیدار کرد، صریحا به او گفت: ببینید، اگر قیمت رولز رویس خود را می خواهید، ما به محصول رولز رویس نیاز داریم. به عبارت دیگر، اگر ایران با باز نگه داشتن تنگه هرمز، توقف غنی سازی اورانیوم به مدت 20 سال به تعهدات خود عمل کند، صدها میلیارد دلار سود خواهد برد.

در واقع، پیشنهاد آمریکا، سرمایه گذاری مجدد در ایران از طریق یک طرح 300 میلیارد دلاری برای سرمایه گذاری خصوصی در نوسازی ایران است. این مقام رسمی گفت، کوشنر به عنوان مثال به ایرانی ها گفت که شرکت نفت و گاز دولتی آنها به طور بالقوه بزرگتر از آرامکو عربستان سعودی است، اما ادعا داشت تنها در صورتی که ایران فعالیت های خود را متوقف کند.

در ادامه ادعا شده: اما کوشنر و ویتکوف از طریق یک میانجی فوق العاده، علی الذوادی، وزیر امور استراتژیک در دفتر محمد بن عبدالرحمن آل ثانی، نخست وزیر قطر، همکاری کرده اند. الذوادی درک نادری از خاورمیانه و فرهنگ آن ارائه داده است. او، به یک معنا، چهار بار در 10 روز گذشته به تهران سفر کرده است تا چارچوب صلح را مشخص کند. الذوادی، اگرچه تقریبا برای عموم ناشناخته است، اما فرستاده کلیدی در مذاکرات صلح غزه، ونزوئلا و شش پروژه دیگر کاخ سفید ترامپ بود. او همچنین در تلاش های میانجیگری با دولت بایدن همکاری کرد.

منبع: فرارو