به گزارش "ورزش سه"، ایمن حسین، مهاجم تیم ملی عراق، در بازگشت تاریخی این کشور به جام جهانی، نام خود را در فوتبال عراق ماندگار کرد. او در دیدار مرحله گروهی برابر نروژ در ورزشگاه بوستون در فاکسبورو، گل تساوی تیمش را به ثمر رساند تا عراق پس از ۴۰ سال دوباره در جام جهانی گلزنی کند.

عراق که پس از چهار دهه دوری دوباره به بزرگ‌ترین صحنه فوتبال جهان برگشته، این بار با هدایت گراهام آرنولد، سرمربی استرالیایی، وارد مسابقات شد. «شیرهای بین‌النهرین» با عبور از پلی‌آف بین‌قاره‌ای به جام جهانی رسیدند و در نخستین بازی خود در گروه I مقابل نروژ و ارلینگ هالند قرار گرفتند.

در دقیقه ۳۹ این مسابقه، ایمن حسین با ضربه سری دقیق و دیدنی، ارسال از سمت چپ را به تور دروازه نروژ رساند و بازی را یک بر یک کرد. این گل، نخستین گل عراق در جام جهانی از زمان شکست ۲ بر یک برابر بلژیک در ۱۸ خرداد ۱۳۶۵ بود. به این ترتیب، ایمن حسین دومین گل تاریخ عراق در جام جهانی را به ثمر رساند و شادی بزرگی میان هزاران هوادار عراقی حاضر در ورزشگاه به راه انداخت.

این گل سی‌وچهارمین گل ملی ایمن حسین ۳۰ ساله نیز بود، بازیکنی که در سال‌های اخیر به یکی از قابل‌اعتمادترین مهاجمان تیم ملی عراق تبدیل شده است. او پیش‌تر هم در لحظات مهم برای کشورش گل زده بود، از جمله دو گل برابر ژاپن در مرحله گروهی جام ملت‌های آسیا و گل پیروزی‌بخش مقابل بولیوی در پلی‌آف بین‌قاره‌ای، گلی که عراق را برای نخستین بار از سال ۱۳۶۵ دوباره به جام جهانی رساند.

درخشش ایمن حسین در حالی رقم خورد که او پس از ورود به خاک آمریکا، طبق گزارش‌ها، حدود هفت ساعت توسط مقام‌های مهاجرتی این کشور مورد پرسش و بررسی قرار گرفته بود. با این حال، این اتفاق هم مانع نشد مهاجم عراقی در زمین مسابقه نقش قهرمان را برای تیمش بازی کند و یکی از احساسی‌ترین گل‌های تاریخ فوتبال کشورش را به ثمر برساند.

ایمن حسین پس از نقش‌آفرینی در صعود عراق به جام جهانی، به چهره‌ای ملی در کشورش تبدیل شد. به پاس این موفقیت، گذرنامه دیپلماتیک رسمی دریافت کرد و هدایایی مانند ویلا، خودرو و قطعه زمین به او اهدا شد. این در حالی است که او در دوره‌های قبلی انتخابی جام جهانی بارها مورد انتقاد و تمسخر قرار گرفته بود، اما سرانجام همان بازیکن به قهرمان یکی از بزرگ‌ترین شب‌های فوتبال عراق تبدیل شد.

مهاجم تیم ملی عراق پس از صعود کشورش گفته بود: «این رؤیایی بود که از کودکی با آن زندگی کرده بودم. احساسات ۴۶ میلیون عراقی همراه من بود، وقتی برای رسیدن به رؤیایی تلاش می‌کردیم که همه در آن شریک بودیم.»

داستان زندگی ایمن حسین فقط به فوتبال محدود نمی‌شود. پدر او که افسر ارتش عراق بود، در سال ۱۳۸۷ هنگام انجام مأموریت کشته شد و برادرش نیز توسط داعش ربوده شد و هنوز سرنوشت او مشخص نیست. حسین پیش‌تر در مصاحبه‌ای گفته بود: «تصمیم گرفتم فوتبال را کنار بگذارم تا از خانواده‌ام مراقبت کنم، اما مادرم مخالفت کرد. او از من خواست به فوتبال ادامه بدهم.»

حالا همان تصمیم مادر، به یکی از لحظات تاریخی فوتبال عراق گره خورده است. ایمن حسین در شبی که عراق دوباره روی صحنه جام جهانی ایستاد، با ضربه سر خود ۴۰ سال انتظار را پایان داد و نامش را کنار معدود گلزنان تاریخ عراق در این رقابت‌ها ثبت کرد.