عبدالجواد موسوی در یادداشتی نوشت: سخن گوی وزارت کشور در واکنش به عربده کشی های یک مداح گمنام و تهدیدهایی که از سوی او متوجه رییس جمهور شده، فرموده اند: او شوخی کرده. بعد هم اضافه کرده اند که این جور شوخی هارا قابل قبول نمی دانند و بلافاصله برای محکم کاری از صاحبان تریبون و مداحان عزیز درخواست کرده اند از این نوع ادبیات در تریبون های رسمی کشور استفاده نکنند.

که شوخی کرده؟ لابد دوستان وزارت کشور و نهادهای امنیتی توقع دارند با این ادبیات، این جماعت دست و پایشان را جمع کنند و از این به بعد بهداشتی تر سخن بگویند و دست از تهدید و ارعاب و دشنام بردارند. و لابد یادشان رفته که همین جماعتِ شوخ و بامزه تا حالا شوخی شوخی چه هزینه هایی روی دست این مملکت گذاشته اند. از دلِ همین شوخی ها سعید عسگر بیرون آمد و توی روز روشن اسلحه گذاشت روی شقیقه سعید حجاریان. از دل همین شوخی ها بارها و بارها عده ای تحریک شده اند و ریخته اند توی حسینیه و مسجد و مجلس ختم و با شعارهای انقلابی مراسم عزاداری و سخنرانی و گردهمایی را به هم زده اند و از خجالت مستعمین درآمده اند. از دل همین شوخی ها، قتل های زنجیره ای کرمان و اسیدپاشیِ اصفهان و خودسری هایِ خراسان و هزارجور مصیبت دیگر بیرون زده است.

مشکل اصلی صرفا شوخ بودن این جماعت نیست مشکل این است که برخی از مریدان و پامنبری های این حضرات خیلی شوخی سرشان نمی شود و این حرف ها را جدی می گیرند. اصلا شاید آن ها هم موجودات شوخی باشند و از سر تفریح و سرگرمی و خوش گذرانی شلیک کنند و یا قمه بکشند اما سوژه هایی که به سراغشان می روند اصلا اهل شوخی نیستند. حتما شنیده اید آن شعر معروف را که: بچه ها شوخی شوخی به گنجشک ها سنگ می زنند و گنجشک ها جدی جدی می میرند.

بیایید ماهم دست از شوخی برداریم و با دوستان وزارت کشور کمی جدی تر صحبت کنیم. کاملا واضح است که عزیزان وزارت کشور خیلی بهتر از همه ما می دانند که تقلیل دادن این رفتارها به شوخی خودش یک جور شوخی است. منتهی شوخی بی نمک و یخی است. به نظر می رسد خواسته اند برای خالی نبودن عریضه تذکری داده باشند و حرفی زده باشند تا نشان دهند خیلی هم به مسائل حساس کشور بی اعتنا نیستند. البته می توان با حسن نیت بیشتری به ماجرا نگاه کرد و گفت که این تذکر صرفا ظاهر ماجراست و فراتر از این ظاهر برخورد جدی تری با این مسائل داشته اند. امیدوارم اما چنان که باد می آید و شاخه می جنبد از این خبرها نیست و آن هایی که سرِ این جور شوخی ها را باز کرده اند خیلی جدی دارند به شوخی هایشان ادامه می دهند و تا کار بیخ پیدا نکند ول کن ماجرا نیستند.

نمونه اش: شیخ قاسمیان. که بسیار شوخ است و اصلا آن مداح جوان و امثال او حاصل زحمات و شوخی های شیخ قاسمیان و نظائر او هستند. شیخ قاسمیان در همین روزها و شب هایی که مملکت دارد بحرانی ترین و حساس ترین لحظاتش را سپری می کند قرآن در دست از این میدان به آن میدانِ شهر و از این شبکه تلویزیونی به آن شبکه تلویزیونی می رود تا با استناد به کلام خدا اثبات کند قالیباف و پزشکیان و عراقچی خائنند. و کاش به همین مقدار اکتفا کند. پریشب ها در شبکه چهار داشت از دل آیات قرآن این معنا را استخراج می کرد که اگر در میان سیاستمداران عالم یک مومن واقعی وجود دارد که به آیات خدا عمل کند همانا رفیق پوتین است و لاغیر. این شوخی های خطرناک است که از دلِ آن، نابخردی بیرون می آید که تهدید به بریدن حلقوم رییس جمهور مملکت می کند.

سرِ چشمه باید گرفتن به بیل وگرنه تا قیام قیامت هم بروید سراغ این معلول ها مشکلی حل نمی شود. قاسمیان ها را دریابید که در پوشش تفسیر قرآن بذر کین توزی و تفرقه می پراکنند و آتشِ جهل و خشم ساده لوحان را شعله ور می کنند. نبویان ها را دریابید که آشکارا با دروغ و تحریف سعی دارند مملکت را به آشوب و ناامنی بکشانند. یقه آن نمایندگان چهاردرصدی را بگیرید که با عنوان نماینده مردم هر خزعبلی می گویند بی آن که به تبعات آن توجهی نشان دهند.

طرف رسما و علنا در جمع مردمی که می داند خشمگین هستند به تیم مذاکره کننده دروغ می بندد تا احساسات آن ها را برانگیزد. اگر کسی از آن جمع برای حفظ استقلال و عزت کشورش برانگیخته شد تا دخل یکی از همان هایی که نبویان به شوخی آن ها را متهم می کند به وطن فروشی بیاورد، چه کسی پاسخ گوست؟ اصلا چرا یک طیف سیاسی باید در این مملکت این قدر مصونیت آهنین داشته باشند؟

ما می دانیم و تیغ و حلقوم شما؟ الان هرکسی می تواند همین حرف را نسبت به یک شخص حقیقی و حقوقی بزند و بعد راست راست راه برود و به ریش صدر تا ذیل مملکت بخندد؟ چرا برای یک اعتراض ساده و صنفی و گاه برای یک موضوع ساده و پیش پا افتاده سر و کله مدعی العموم پیدا می شود اما در چنین مواقعی که حقیقتا موضوع عمومی است و به همه مردم مربوط می شود حرفی از مدعی العموم نمی شنویم؟ نمی شود که یک نفر را فقط به جرم یک استوریِ اعتراضی و یا به جرم یک کامنتی که سرِ جمع هزار نفر هم آن را ندیده اند احضار کنیم و او را به اقدام علیه امنیت ملی محکوم کنیم اما از کنار این همه تخلف آشکار و اقدام رسمی علیه آرامش و امنیتِ نود میلیون ایرانی به راحتی بگذریم. این همه تساهل و تسامح و بی خیالی در مقابلِ این گروهِ خشن و شوخی فرض کردنِ جدی ترین مشکلاتی که اکنون و آینده این سرزمین را تهدید می کند کار دستِ همه ما خواهد داد. بنشینید و تماشا کنید.