روزنامه کیهان در گزارشی به افزایش نرخ نان پرداخته است.

در این گزارش آمده است: قیمت نان در تهران با مصوبه دولت، دو برابر شده و گرانی های دیگری هم رخ داده که در این شرایط سؤال برانگیز است.

از عصر روز یکم تیرماه بود که مردم در نانوایی ها با افزایش تقریباً دو برابری قیمت نان مواجه شدند؛ بدون اینکه دولت، اطلاع رسانی کرده باشد.

محمدجواد کرمی؛ رییس کارگروه آرد و نان، روز سه شنبه گفت: طبق مصوبه استانداری تهران از دوشنبه شب؛ یکم تیرماه، قیمت نان با آرد دولتی افزایش پیدا کرد. قیمت نان بربری از 5300 تومان به 10 هزار، سنگک از 7600 تومان به 15 هزار و 500، لواش از 1400 به 2700 تومان افزایش یافته است.

گفتنی است، اولا نرخ های مذکور در کمتر نانوایی پیدا می شود و قیمت های موجود اغلب بسیار بیشتر از این نرخ های مصوب است. علاوه بر این، قیمت نان لواش به عنوان کف غذای جامعه، مخصوصاً کارگران، در دو سال اخیر 440 درصد گران شده و از 500 به 2700 تومان رسیده است. این در حالی است که افزایش حقوق کارگران در این دوسال، کمی بیش از 100 درصد بوده است.

رییس جمهور در ایام تبلیغات انتخاباتی قول داده بود؛ افزایش قیمت ها و تورم متناسب با افزایش حقوق ها باشد اما علاوه بر نان، قیمت تمامی اقلام اساسی، در دو سال اخیر، چند برابر شده و چند برابر افزایش حقوق کارگران و کارمندان بوده است. قیمت مرغ که در زمان روی کار آمدن دولت چهاردهم کیلویی 40 هزار تومان بود؛ حالا از 400 هزار تومان عبور کرده که دلیل آن حذف ارز ترجیحی است. قیمت لوبیا چیتی از کیلویی 800 هزار تومان عبور کرده و درباره نرخ برنج و روغن و…، افزایش چند برابری رخ داده است.

این افزایش قیمت ها در شرایط بین دو جنگ و پس از جنگ 40 روزه هم رخ داده است. از منظر اغلب کارشناسان، دلیل اصلی این گرانی ها بیش از آنکه جنگ باشد سیاست های دولت است اما از منظر دولت، کارشناسان فقط همان کسانی هستند که اطراف رییس جمهور را گرفته اند و گرانی ها را توجیه می کنند.

البته قیمت نان و اقلام اساسی، از ابتدای کار دولت چهاردهم و قبل از جنگ 12 روزه هم به شدت گران شده بود؛ به طوری که قیمت نان لواش از 500 به 700، سنگک ساده از سه هزار به پنج هزار، بربری ساده از 1800 به دو هزار و 500 تومان و تافتون ماشینی از 700 به 850 تومان رسیده بود و پس از جنگ 12 روزه، قیمت نان لواش دو برابر شد و بقیه نان ها هم 50 درصد افزایش یافت.

گفتنی است، پس از جنگ 12 روزه و با وجود اینکه احتمال وقوع جنگ دوباره، داده می شد؛ دولت به جای به کارگیری سیاست های کنترلی در بازار، بر فشارها افزود! به دلیل اعمال سیاست های اشتباه و به کارگیری تیم های نابلد برای فروش نفت و واردات کالاهای اساسی، عدم اقدام برای استفاده از روش تهاتر دو و چندجانبه در خریدهای خارجی و بازگشت انحصار، روند افزایش قیمت ها، احتکار و… تشدید شد و با حذف غیرقابل توجیه ارز ترجیحی و سپردن قیمت ارز به دلارداران و کسانی که ارز صادرات را بازنگردانده اند؛ حوادث دی ماه رخ داد و تبعات سنگینی برای کشور داشت.

دولت، به نظر می رسد؛ تحت تاثیر مشاورانی که در زمین دشمن بازی می کنند؛ حکم به افزایش دو برابری قیمت نان در شرایط خطیر فعلی داده که اقدامی بسیار سؤال برانگیز و مشکوک است و در این شرایط به مصلحت کشور نبود.

دولت، مدام از یارانه سنگین نان می گوید. این عددها، ناشی از افزایش نجومی قیمت ارز است که خود، عامل تورم و برداشت مالیات سنگین پنهانی از جیب ملت است. مردمی که هر روز از قدرت خریدشان کاسته می شود.

در چنین شرایطی، همتی؛ رییس بانک مرکزی هم گفته است که با فروش کالای اساسی در بازار به نرخ معاملاتی، می خواهیم نقدینگی را جمع کنیم و تورم را کاهش بدهیم؛ یعنی با گران کردن بیش از پیش سفره مردم، به دنبال کاهش نقدینگی است (!) حال آنکه افزایش نقدینگی، کار بانک هاست و حاصل تورم ناشی از افزایش نرخ ارز است که دولت آن را به دلارداران بعضا متخلف در بازنگردان ارز سپرده است.

دولت، مدام از وفور کالا می گوید؛ حال آنکه وقتی مردم نتوانند خرید کنند؛ وفور کالا، دردی از مردم دوا نمی کند. تورم خوراکی ها به 130 درصد رسیده که عمدتا حاصل حذف ارز ترجیحی و دلار 180 هزار تومانی و سوءاستفاده برخی از آسیب به پتروشیمی ها و فولادی هاست.

از طرفی دولت تحت تاثیر مدیران سازمان برنامه، افزایش رقم کالابرگ و دستمزد را موجب افزایش تورم می داند که کاملاً اشتباه است. موتور تورم، در بانک ها و قیمت ارز است نه افزایش دستمزد و کالابرگ. دولت با این بهانه ها به دنبال افزایش کالابرگ صرفا برای چند دهک است. با معیارهای دهک بندی دولت، بسیاری از کارگران، از شمول افزایش نرخ کالابرگ کنار گذاشته می شوند. برخی هم افزایش قیمت نان را در جهت تامین رقم کالابرگ همان چند دهک مد نظر دولت می دانند!

بنابر برخی گزارش ها، دستور به گرانی نان، تحت تاثیر مشاوره های چند نفر رخ داده که نهادهای امنیتی باید روی آن ها بیشتر از حالت عادی، حساس باشند.

در حالی که دولت سیزدهم با سامانه آرد و نان، مصرف و قاچاق این کالاها را به شدت کاهش داده بود؛ دولت چهاردهم، صرفاً به دنبال راهکارهای قیمتی، آن هم به شکلی کاملاً سؤال برانگیز است.

گفتنی است، اثر افزایش قیمت نان در این شرایط، از حمله آمریکا می تواند بسیار خطرناک تر باشد. نان، غذایی بی جایگزین برای بخش زیادی از جامعه و پایه غذایی همه مردم ایران است. بنابراین افزایش دو برابری قیمت نان، بدون پرداخت یارانه، بازی در زمین دشمن است.

نانسی پلوسی؛ نماینده کنگره و رییس سابق مجلس نمایندگان آمریکا در حاشیه اجلاس امنیتی مونیخ گفته بود: راهی وجود دارد که بدون استفاده از نیروی نظامی آمریکا، ایران را از بین برد. بله از ابزارهای اقتصادی و فشار اقتصادی می توان استفاده کرد و اقتصادشان را فلج کرد. باید کاری کنیم که مردم روستایی ایران هم فشار و سختی را با تمام وجود حس کنند.