به نقل از خبرآنلاین، اولین فهرست تیم ملی فوتبال ایران پس از جام جهانی 2026 را نمی توان صرفاً یک لیست معمولی برای دو بازی دوستانه مقابل ازبکستان و روسیه دانست. این فهرست، نخستین تصویر از تیمی است که امیر قلعه نویی قرار است در دوره پس از جام جهانی بسازد؛ تیمی که هنوز ستون های باتجربه اش را حفظ کرده، اما نشانه هایی از ورود نسل جدید هم در آن دیده می شود.

قلعه نویی برای این اردو 18 بازیکن داخلی را دعوت کرده است؛ فهرستی که در آن نام بازیکنان باسابقه جام جهانی کنار چند چهره تازه وارد و چند بازیکنی قرار گرفته که پیش از این هم در اردوهای ملی حضور داشته اند. همین ترکیب، مهم ترین پرسش این روزهای فوتبال ایران را دوباره مطرح می کند؛ آیا روند تغییر نسل بالاخره آغاز شده است؟

فاصله گرفتن از تیم 30 ساله جام جهانی

فهرست 26 نفره ایران در جام جهانی 2026 یکی از باتجربه ترین ترکیب های سال های اخیر بود. احسان حاج صفی 36 ساله، شجاع خلیل زاده 37 ساله، رامین رضاییان 36 ساله، علیرضا جهانبخش، مهدی طارمی و علیرضا بیرانوند 33 ساله، بخش مهمی از هسته اصلی تیم را تشکیل می دادند؛ تیمی که میانگین سنی آن بر اساس فهرست رسمی فیفا، حدود 30 سال بود. حالا در نخستین فهرست پس از جام جهانی، میانگین سنی 18 بازیکن داخلی به حدود 28.7 سال رسیده است؛ یعنی حدود 1.4 سال کمتر از ترکیب جام جهانی. این کاهش شاید در نگاه اول بزرگ به نظر نرسد، اما وقتی بدانیم سه دروازه بان باتجربه، حاج صفی، خلیل زاده و رضاییان همچنان در فهرست حضور دارند، معنای این تغییر روشن تر می شود؛ قلعه نویی بدون کنار گذاشتن کامل ستون های قدیمی، چند مهره جوان را هم وارد چرخه کرده است.

چه کسانی ماندند و چه کسانی رفتند؟

از میان بازیکنان داخلی حاضر در جام جهانی، هشت نفر همچنان در اردو حضور دارند؛ علیرضا بیرانوند، سیدحسین حسینی، پیام نیازمند، احسان حاج صفی، شجاع خلیل زاده، صالح حردانی، رامین رضاییان و آریا یوسفی. در مقابل، نام هایی مانند محمدحسین کنعانی زادگان، روزبه چشمی، مهدی ترابی، علی علیپور و شهریار مغانلو در فهرست داخلی دیده نمی شوند. البته دو غیبت مهم را نباید به حساب خروج از چرخه تیم ملی گذاشت؛ دانیال ایری و امیرمحمد رزاقی نیا این روزها همراه تیم امید در بازی های آسیایی ناگویا حضور دارند و اساساً در اختیار کادر فنی بزرگسالان نیستند.

نسل تازه پشت در تیم ملی

بخش جذاب فهرست، نام های جدید آن است. محمد نادری، عارف آغاسی، سامان فلاح، محمدمهدی زارع، میلاد سورگی، عارف حاجی عیدی، مهدی لیموچی، محمدمهدی محبی و امیرحسین محمودی، مهم ترین چهره های تازه این اردو هستند. در میان آنها، میلاد سورگی بیش از همه جلب توجه می کند؛ هافبک 24 ساله ای که با عملکرد خوبش در شمس آذر، نخستین دعوتش به تیم ملی بزرگسالان را تجربه می کند. امیرحسین محمودی نیز با 20 سال سن، جوان ترین بازیکن این فهرست است؛ بازیکنی که می تواند نماد ورود نسل تازه به اردوهای تیم ملی باشد.

آمار هم از تغییر نسل حرف می زند

ترکیب سنی این فهرست، تصویری متفاوت نسبت به گذشته ارائه می دهد. چهار بازیکن کمتر از 25 سال دارند؛ محمدمهدی زارع 23 ساله، آریا یوسفی و میلاد سورگی 24 ساله و امیرحسین محمودی 20 ساله هستند. در کنار آنها، سامان فلاح 25 ساله و مهدی لیموچی و محمدمهدی محبی 26 ساله اند؛ یعنی بخش قابل توجهی از بازیکنان حاضر، در بازه سنی 20 تا 26 سال قرار دارند. این موضوع نشان می دهد تغییر نسل، دست کم در مرحله دعوت به اردو، دیگر محدود به یک یا دو بازیکن نیست.

تیم امید؛ غایبان مهم این فهرست

با این حال، برای قضاوت درباره میزان واقعی جوانگرایی، یک نکته مهم را نباید فراموش کرد؛ بسیاری از بازیکنانی که می توانستند امروز در تیم ملی بزرگسالان باشند، هم اکنون در ناگویا حضور دارند. تیم امید ایران با هدایت حسین عبدی برای بازی های آسیایی راهی ژاپن شده و بازیکنانی مانند محمد خلیفه، امین حزباوی، مسعود محبی، دانیال ایری، امیرمحمد رزاقی نیا، اسماعیل قلی زاده، امیرحسین حسین زاده، سعید سحرخیزان، رضا غندی پور و کسری طاهری در اختیار آن تیم هستند. برگزاری هم زمان بازی های آسیایی با فیفادی، عملاً دست قلعه نویی را برای استفاده از بخشی از استعدادهای جوان بسته است؛ موضوعی که باعث می شود فهرست فعلی، تصویر کاملی از پروژه تغییر نسل نباشد.

هنوز برای قضاوت زود است

یک نکته مهم دیگر هم وجود دارد؛ این فهرست فقط شامل بازیکنان داخلی است و هنوز نام لژیونرها اعلام نشده است. بنابراین میانگین 28.7 سال را نمی توان میانگین قطعی تیم ملی در این اردو دانست؛ چرا که حضور چند لژیونر باتجربه می تواند دوباره این عدد را افزایش دهد. در واقع، فهرست جدید را باید بیشتر یک نشانه دانست تا یک نتیجه قطعی.

دعوت از بازیکنانی مانند زارع، فلاح، سورگی، لیموچی، محبی و محمودی در کنار حفظ چهارچوب باتجربه تیم، نشان می دهد نخستین قدم در مسیر انتقال نسل برداشته شده است. اما جوانگرایی واقعی زمانی معنا پیدا می کند که این بازیکنان فقط برای تکمیل فهرست دعوت نشوند؛ بلکه فرصت بازی، حضور مستمر در اردوها و نقش واقعی در ساختار تیم ملی پیدا کنند. پاسخ نهایی این پرسش که آیا قلعه نویی واقعاً مسیر تازه ای را آغاز کرده، نه در همین فهرست، بلکه در چند فیفادی آینده مشخص خواهد شد. فعلاً تنها چیزی که می توان با اطمینان گفت این است که نخستین پیام تیم ملی پس از جام جهانی، با چند نام تازه و عددی که کمی پایین تر آمده، از آغاز آرام یک تغییر خبر می دهد؛ تغییری که هنوز برای تبدیل شدن به یک دگردیسی کامل، به زمان و فرصت بیشتری نیاز دارد.