به گزارش "ورزش سه"، هیچ کس در ۶۳ سالگی نباید به ژوزه مورینیو توضیح دهد که دربی چیست و اتلتیکو چه جایگاهی برای رئال مادرید دارد. اولین باری که او چنین بازی پرتنشی را تجربه کرد نوامبر ۲۰۱۰ بود، زمانی که متروپولیتانو هنوز وجود نداشت و سیمئونه و کوکه نمادهای اتلتیکو هنوز مقابل او نبودند. 

مورینیو تنها بازمانده رئال از آن رویارویی است که ۱۶ سال بعد دوباره کانون توجه است. خدیرا که آن شب در ترکیب اصلی بود اکنون به عنوان دستیار در سایه فعالیت می کند.

آنچه مربی پرتغالی از یکی از بزرگ ترین رقبای خود در ۱۱ دوئل می تواند بگوید این است که بازی ها با گذشت زمان به شدت تغییر کرده است. ابتدا پیروزی های ساده در خانه و خارج از خانه بودند اما ناگهان به کابوس تبدیل شدند. 

از فینال جام حذفی که در برنابئو باخت و به ۱۴ سال ناکامی اتلتیکو در دربی پایان داد تا حذف دردناک در نیمه نهایی لیگ قهرمانان با چلسی در سال ۲۰۱۴. به همین دلیل می توان گفت مورینیو در این مسیر طولانی دلتنگ اتلتیکو نبوده اما اتلتیکو از این دیدار دوباره خوشحال است. سفر آن ها در زمان و آمار برعکس بود و آقای خاص از یک رویا به یک سکوی پرتاب برای آن ها تبدیل شد.

مورینیو این هفته ورزشگاه جدیدی را به کارنامه خود اضافه می کند. دربی های خارج از خانه او در دوره اول در ویسنته کالدرون محبوب برگزار می شد. پس از شروع با برد ۲ بر ۰  با کیکه سانچز فلورس روی نیمکت و درخشش ریس، او باید تا سومین تلاش صبر می کرد تا در قلمرو حریف پیروز شود. این اتفاق در بازی برگشت با نتیجه ۱ بر ۰ رخ داد و آنجا بود که دیدن بازیکنی از تیم پایه با شماره ۳۲ که اکنون بخشی از هویت اتلتیکو است عادی می شد. کوکه که از تیم ب می آمد در آن بازی روی نیمکت بود اما بازی نکرد.

برای مورینیو کالدرون مانند باغ خانه بود. چهار بار پیروز شد از جمله برد ۱ بر ۴ در سالی که لالیگا را برد و در جام حذفی صعود کرد. خاطراتش از آن زمین شیرین است اما استقبال ها و تنش ها با بازیکنان و مربیان چیز دیگری بود. در مورد مسائل شخصی خاطرات خوبی وجود ندارد به همین دلیل مورینیو همیشه با سکوهای هواداران اتلتیکو مشکل داشت.

 مشهورترین فصل، تنش شدید با مونو بورگوس بود. دستیار سیمئونه در دسامبر ۲۰۱۲ به پرتغالی نزدیک شد و او را تهدید کرد: «من تیتو ویلانوا نیستم و سرت را از تن جدا می کنم.» 

مورینیو چند روز بعد در نشست خبری با کنایه پاسخ داد: «این کیه دیگه، مونو بورگوس؟»

به همین دلیل در آخرین حضورهایش در سنگر دشمن شعار مورینیو بمیر سر داده می شد. به ویژه پس از شکایت از مماشات داوری با اتلتیکو در آستانه دیدار اروپایی با چلسی. در تساوی ۰ بر ۰ در مادرید وجه تاریک مربی نمایان شد اما پیروزی ۳ بر ۱ در لندن او را آرام کرد. با این حال او هیچ گاه علاقه خود به اتلتیکو را پنهان نکرده است. ۱۴ نفر از ۵۹۵ بازیکنی که با او کار کردند در اتلتیکو بودند از فلیپه و فالکائو تا دخیا و دپای.

 او حتی سعی کرد آندره آ برتا را جذب کند. او از تواضع کاذب متنفر است و در سال ۲۰۱۹ گفت: «اتلتیکو در سایه زندگی کرده است» که اشاره به هزینه های زیاد آن ها داشت. حالا اتلتیکو و مورینیو دوباره رو در رو می شوند و دربی بیش از همیشه حساس است.