به گزارش "ورزش سه"، مورینیو با حفظ لحنی آرام اما کنایه‌آمیز گفت: «هرچه می‌گذرد شنیدن یک نکته مثبت درباره رئال مادرید دشوارتر می‌شود.» 

او در تکمیل صحبت‌های خود افزود: «این تیم علاوه بر کیفیت، نیروی بسیار بزرگی دارد که همان نیروی یک گروه است.» 

مورینیو در خصوص دیگو سیمئونه نیز گفت: «برای مستند او دعوت شدم و بدون لحظه‌ای درنگ پذیرفتیم؛ ما رقیب هستیم اما هم‌سنگر و هم‌رزم محسوب می‌شویم.» مورینیو همچنین درباره اینکه آیا دربی برای او اهمیت بیشتری دارد یا ال‌کلاسیکو پاسخ داد: «برای من فرقی نمی‌کند و انگیزه من دقیقاً یکسان است.»

نشست کامل خبری

− دربی برای شما چه معنایی دارد؟

− دربی همیشه ویژگی خاصی دارد. دربی‌ها تاریخ، فرهنگ، اشتیاق هواداران، بازیکنان و مربیانی هستند که به سرعت معنای آن را درک می‌کنند، اما در نهایت این یک مسابقه سه امتیازی است.

− آیا نتایج ضعیف اخیر در متروپولیتانو شما نگران کرده است؟

− نمی‌دانم آیا موفق خواهم شد تیم را با صد درصد آمادگی به زمین بفرستم، اما این نیت من و بازیکنانم است. با این حال مطمئن نیستم که به آن برسم. ما بازی‌های متوالی زیادی پشت سر گذاشته‌ایم، اما توانسته‌ایم برخی چیزها را اصلاح کنیم و این یک روند است. اگر باشگاه‌هایی هستند که سه، چهار یا پنج روز متوالی تمرین می‌کنند، اگر همیشه صحبت از تکامل است، تصور کنید ما را که در این چند ماه هفت یا هشت بازی رسمی انجام داده‌ایم. باید پیشرفت کنیم اما در عین حال به پیروزی هم برسیم و در حال کار روی همین موضوع هستیم. اعتماد زیادی داریم اما می‌دانیم که باید تلاش کنیم.

− در نشست خبری قبلی درباره پنالتی‌ها چه می‌خواستید بگویید؟

− حالا دیگر دیر شده است، چون پس از آن هفته، هفته دیگری را پشت سر گذاشته‌ایم و در آن هفته سوالات بیشتری بود که می‌توانستید بپرسید؛ مثلاً یک سوال کاملاً واضح و بدیهی اینکه درباره تمام شدن کار الچه با یازده بازیکن چه فکر می‌کنم. اما اگر وارد این بحث‌ها شویم، به فردا می‌رسیم و ترجیح می‌دهم بگویم با وجود اینکه کمی عجیب است از یک هفته پیش داور مسابقه فردا را می‌دانستیم، ترجیح می‌دهم بگویم اگر او را انتخاب کرده‌اند به این خاطر است که کیفیت دارد؛ یعنی تجربه کافی برای مسابقه‌ای با این ابعاد احساسی. من قبل از بازی دوست ندارم درباره داوران حرف بزنم. بعداً خواهیم دید، اما پیش از بازی او تمام اعتماد مرا دارد.

− آیا ترجیح می‌دادید بعد از سیمئونه صحبت کنید؟

− نه، حتی نمی‌دانستم او چه ساعتی صحبت می‌کند. هیچ ایده‌ای نداشتم و هیچ دلیلی وجود نداشت که بخواهم در این ساعت صحبت کنم. نمی‌دانستم چه مزیتی از آن به دست می‌آورم.

− آیا این مسابقه برای وینیسیوس یک بازی خاص است؟

− برای همه خاص است. نمی‌دانم، شاید کسانی که مدت طولانی‌تری در رئال مادرید بوده‌ام و این تاریخچه منفی را تجربه کرده‌اند حس بیشتری داشته باشند، اما فکر می‌کنم این‌طور نیست. فکر می‌کنم همه با هم هستیم و از سختی مسابقه و آنچه گفتم آگاهیم؛ این فرهنگ شهر است. اما مسابقه برای همه به یک اندازه اهمیت دارد.

− درباره حواشی پیراهن‌های حمایت از سئوتا چه نظری دارید؟

− من درباره فوتبال صحبت می‌کنم.

− آیا سطح بارسلونا شما را نگران می‌کند؟

− از نظر تاریخی و فرهنگی، رئال مادرید نمی‌تواند خود را با هیچ‌کس مقایسه کند و به همین دلیل من هم خود را با هیچ‌کسی مقایسه نمی‌کنم. درباره خودمان صحبت می‌کنیم و بدون مشکل از مشکلات و چیزهایی که باید بهبود یابند حرف می‌زنیم؛ با وجود اینکه شنیدن هر نکته مثبتی درباره رئال مادرید روزبه‌روز سخت‌تر می‌شود. اما ما با تواضع به کارمان ادامه می‌دهیم و بدون هیچ مشکلی از مشکلات خود آگاهیم، در حالی که نکات بسیار مثبت تیم را هم می‌شناسیم. در سه مسابقه‌ای که در دقایق پایانی نیاز به گل داشتیم تا ببریم یا مساوی کنیم، با قدرت بدنی، روحی، تعهد و اراده کار را تمام کردیم. طبیعی نیست که در خانه الچه دو بر صفر جلو باشی و در دقیقه هشتاد کار به تساوی کشیده شود، اما این هم طبیعی نیست که در دقیقه هشتاد گل بخوری و تیم در چند دقیقه سراپا تغییر کند، موقعیت خلق کند، گل بزند و پیروز شود. همچنین طبیعی نیست که در خانه بتیس عقب بیفتی و با چنان شجاعتی بازی کنی که اگر ضربه فوق‌العاده اسپی گل می‌شد و حتی پنالتی را هم از دست دادیم، تیم باز هم توان و نیروی ادامه دادن داشت. این تیم علاوه بر کیفیت، نیروی بسیار بزرگی دارد که همان نیروی یک گروه است و این به من اعتمادبه‌نفس می‌دهد. این یک ماراتن است، نه یک اتوبان.

− وضعیت ترکیب اتلتیکو مادرید را در چه سطحی ارزیابی می‌کنید؟

− نمی‌خواهم ترکیب‌ها را مقایسه کنم. از من نخواهید اوبلاک یا کورتوا را مقایسه کنم. چیزی که می‌گویم این است: ترکیبی قدرتمند، با راهکارهای فراوان، سرمربی بزرگ، کسی که بازیکنان مورد علاقه‌اش را انتخاب می‌کند که در چهره و دی‌ان‌ای او هستند. سال‌ها کار پشت سر این تیم است. این تیمی است که نگاه می‌کنم و معتقدم تا پایان برای قهرمانی در لیگ خواهد جنگید.

− ایده‌های شما درباره دفاع در بلوک بالا یا پایین چگونه تکامل یافته است؟

− یک چیز ایده شماست از آنچه بیشتر دوست دارید و چیز دیگر، کاری است که می‌توانید با داشته‌هایتان انجام دهید. فکر می‌کنم یکی از ویژگی‌های من به عنوان سرمربی این بوده که همیشه سعی کرده‌ام خودم را با پتانسیل بازیکنانم سازگار کنم. اینتر من می‌توانست نود دقیقه در بلوک پایین بماند و کاملاً در منطقه امن خود باشد. یا سه روز. هیچ‌کس نمی‌توانست به ما گل بزند. پروفایل‌ها متفاوت است. من دوست دارم دفاع کردن در بلوک پایین را بلد باشم، چون عبور از این لحظات دشوار است. وقتی این لحظات فرا می‌رسد، چه دو دقیقه باشد چه بیست دقیقه، باید بدانید چطور در آن شرایط بمانید و این یکی از چیزهایی است که برای بهبودش کار می‌کنیم. باید بدانیم که از چنین لحظاتی عبور خواهیم کرد.

− در این مقطع از دوران مربیگری‌تان، آیا یک دربی بیشتر به شما انگیزه می‌دهد یا یک ال‌کلاسیکو؟

− من هر روز انگیزه دارم. می‌فهمم که با احترام می‌گویید اما وقتی می‌گویید در این مقطع از دوران مربیگری‌ام، از روز اول تاکنون همیشه همین‌طور بوده است. سال‌ها روش بودن من را تغییر نمی‌دهند. مسابقه بعدی برابر ویارئال به همان اندازه یک ال‌کلاسیکو یا دربی به من انگیزه می‌دهد. از نظر انگیزه برای من دقیقاً یکسان است. همان‌طور که گفتم، ال‌کلاسیکوها و دربی‌ها فرهنگ هستند. بخشی از تاریخ هستند و به همین دلیل چیزی بیشتر دارند. اما وقتی از انگیزه صحبت می‌کنید، انگیزه هر روز وجود دارد.

− چه دربی در جهان بیشترین تأثیر را روی شما گذاشته است؟

− پاسخ دادن به آن سخت است چون وقتی پیراهن یک باشگاه را می‌پوشی، مثل یک هوادار حس می‌کنی. هیچ دربی نیست که هفته پیش از آن در خیابان راه بروی و کسی به تو نگوید بیایید یووه را بکشیم یا هر کس دیگری. یا اینکه منزوی باشی و ارتباطی با دنیای بیرون نداشته باشی. دربی‌ای که به خاطر غیرمنتظره بودن بیشتر مرا شگفت‌زده کرد دربی میلان بود، چون فکر می‌کردم تنفر زیادی وجود دارد اما تعجب کردم که آن‌ها دوست هستند و ارتباط خوبی دارند. تنفر کمی بیشتر در شمال است. من پیرزن و پیرمردی را می‌دیدم که پیراهن‌های مختلف به تن داشتند و در خیابان راه می‌رفتند. یا یک پدر و فرزند. در پرتغال این غیرممکن است و درباره ترکیه صحبت نمی‌کنم!

− نظر شما درباره دیگو سیمئونه چیست؟ سال‌ها پیش گفتید نباید مربی‌ای را که لیگ قهرمانان را نبرده قضاوت کرد.

− در یک دوران طولانی حرفه‌ای چرت‌وپرت‌های زیادی گفته می‌شود، اگر به عقب برگردی، هیچ‌کدام از ما نیستیم که چرت‌وپرت نگفته باشیم. یا چیزهایی که تحت تأثیر لحظه بوده یا استراتژیک. برای صحبت در مستند سیمئونه با من تماس گرفتند و حتی یک دقیقه هم درنگ نکردم. ما رقیب هستیم اما هم‌سنگر جنگی محسوب می‌شویم.

− آیا فرمت این تعطیلات طولانی پیش رو را دوست دارید؟

− هیچ‌کس دوست ندارد؟ اما چه کاری از دست ما برمی‌آید؟ چهار بازیکن برای بیست روز می‌مانند. چهار بازیکن. بعد می‌رسند، بعضی‌ها سه روز قبل از بازی با ویارئال، یا دو روز، بازیکنان برزیلی از هند می‌آیند، مثل والورده. بازیکنان اروپایی چهار بازی سخت دارند. و تعداد زیاد. در مورد من سخت است چون بعد از آن ویارئال و رم پشت سر هم می‌آیند. اما این یعنی بازیکنان خوبی داریم.

− آیا شوامنی آماده بازی در دو مسابقه متوالی است و نظر شما درباره غیبت او در تیم ملی فرانسه چیست؟

− من هیچ تأثیری در تصمیم عدم حضور او نداشتم. من و زین‌الدین زیدان با هم صحبت نکرده‌ایم. این موضوع برایم غافلگیرکننده بود. اما آن‌ها با هم گفتگو کردند و به این نتیجه رسیدند که بهترین کار برای او این است که زمان داشته باشد تا پیش‌فصلی را که انجام نداده است جبران کند. سرمربی به او اعلام کرده که روی او برای آینده حساب می‌کند و این توافقی است که برای ما یک امتیاز بزرگ محسوب می‌شود، چون پس از دربی روزهای استراحت خود را خواهد داشت و می‌تواند قوی‌تر برگردد.

− چه نمره‌ای به عملکرد خود در این صد روز نخست می‌دهید؟

− نمره من این است که تمام تلاشم را کرده‌ام. فکر می‌کنم مورد من فقط به تمرین دادن و بازی کردن مربوط نمی‌شود، بلکه به داشتن تأثیر روی ساختار فوتبال یک باشگاه مربوط است. این فقط تمرین دادن و تعویض کردن نیست، نمره خاصی به خودم نمی‌دهم؛ فکر می‌کنم نه کامل باشد و نه منفی، اما نمره‌ای که به خودم می‌دهم این است که تمام تلاشم را کرده‌ام. حداکثر تلاش را. و روی همین حساب باقی می‌مانم.

− آیا مسابقه فردا می‌تواند نقطه عطفی باشد؟

− من آدم بدبینی نیستم. نه به جنبه خوب فکر می‌کنم و نه به جنبه بد. شما سوال را به نفع خوب یا بد می‌پرسید، اما من فقط به جنبه خوب آن پاسخ می‌دهم و هیچ چیز دیگری نمی‌گویم.