به گزارش پارسینه به مناسبت روز بزرگداشت حافظ //فریماه شیخ الاسلامی// خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی، تنها یک شاعر بزرگ نیست او بخشی از هویت فرهنگی و عاطفی ما ایرانیان است. کمتر خانه ای را می توان یافت که دیوان حافظ در آن جایگاهی نداشته باشد و کمتر ایرانی ای را می توان یافت که دست کم یک بار در لحظه ای از زندگی، به سراغ شعرهای او نرفته باشد.

حافظ از عشق سخن گفت عشقی که گاهی زمینی است و گاهی رنگی آسمانی دارد. از ریاکاری و دورویی انتقاد کرد، از انسانیت گفت و ما را به نیکی، آزادگی و رهایی از ظاهرسازی دعوت کرد. شعر او آمیزه ای از زیبایی، اندیشه، عرفان و شناخت عمیق انسان است.

یکی از زیباترین سنت های ما ایرانیان، فال گرفتن با دیوان حافظ است. در شب یلدا، در لحظه های دلتنگی و هنگام تصمیم های مهم زندگی، دیوان او را می گشاییم گویی دوستی قدیمی قرار است با ما سخن بگوید و پنجره ای تازه به رویمان باز کند. شاید راز ماندگاری حافظ همین باشد شعرهای او به ما اجازه می دهند در میان واژه هایش، بخشی از خودمان را پیدا کنیم.

حافظ متعلق به یک دوره تاریخی یا گروه خاص نیست. او به تمام کسانی تعلق دارد که عشق را می فهمند، از بی عدالتی و ریاکاری دلگیر می شوند و هنوز به زیبایی های زندگی ایمان دارند.

امروز، در روز بزرگداشت این شاعر نامدار، شاید بهترین راه ادای احترام به او، تنها خواندن چند بیت از دیوانش نباشد بلکه باید بکوشیم پیام های انسانی شعرهایش را در زندگی روزمره به کار ببندیم یعنی با یکدیگر مهربان تر باشیم، کمتر قضاوت کنیم، از دورویی فاصله بگیریم و قدر لحظه های زندگی را بیشتر بدانیم.

بیستم مهر، روز بزرگداشت حافظ، یادآور این حقیقت است که شعر می تواند از مرز زمان عبور کند و به زبان مشترک دل های انسان ها تبدیل شود.حافظ زنده است .

روز حافظ مبارک