به گزارش "ورزش سه"، آندرانیک اسکندریان، ستاره سابق تیم ملی فوتبال ایران و باشگاه‌های تاج سابق و نیویورک کازموس، در گفت‌وگو با سایت رسمی فیفا درباره جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین و مهار جورج بست در لیگ فوتبال آمریکای شمالی صحبت کرد.

سایت فیفا نوشته است: در سال ۱۹۷۸، زندگی آندرانیک اسکندریان برای همیشه تغییر کرد. تا پیش از آن، این مدافع سخت‌کوش که به‌صورت آماتور در لیگ ایران بازی می‌کرد، در فوتبال جهان چهره چندان شناخته‌شده‌ای نبود. او عضوی از تیم ملی ایران بود که در سال ۱۹۷۶ قهرمان جام ملت‌های آسیا شد و به مرحله یک‌چهارم نهایی تورنمنت فوتبال مردان المپیک مونترال راه یافت.

اسکندریان که شغل اصلی‌اش نقشه‌کشی مکانیک بود، خیلی زود نام خود را در سطح بین‌المللی مطرح کرد؛ زمانی که به تیم ملی ایران کمک کرد برای نخستین بار به جام جهانی صعود کند. ایران در دیداری مقابل استرالیا، در حضور جمعیتی انبوه در تهران، با نتیجه یک بر صفر پیروز شد و جواز حضور در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین را به دست آورد.

اگرچه ایران با کسب تنها یک امتیاز در مرحله گروهی از رقابت‌ها کنار رفت، اما نشان داد توان رقابت در بالاترین سطح فوتبال جهان را دارد. اسکندریان با وجود ثبت یک گل‌به‌خودی ناخواسته در تساوی یک بر یک مقابل اسکاتلند، کنی دالگلیش را آن‌قدر مؤثر مهار کرد که مهاجم لیورپول در نهایت با ناراحتی تعویض شد.

اسکندریان در گفت‌وگو با فیفا گفت: «من آماتور بازی می‌کردم و تا آن زمان هیچ پولی از فوتبال به دست نیاورده بودم. بعد از جام جهانی، افرادی با من تماس گرفتند تا ببینند آیا می‌خواهم برای تیم‌شان بازی کنم یا نه. از اسپانیا و چند باشگاه دیگر تماس‌هایی داشتم، بنابراین باید تصمیم می‌گرفتم.»

نمایش‌های اسکندریان آن‌قدر چشمگیر بود که در ماه اوت همان سال، از او دعوت شد در یک مسابقه تیم منتخب برابر نیویورک کازموس در نیوجرسی به میدان برود. باشگاه حاضر در لیگ فوتبال آمریکای شمالی، همان‌جا با اسکندریان قرارداد بست و او خیلی زود در تور آمریکای جنوبی به هم‌تیمی‌های جدیدش، کارلوس آلبرتو و فرانتس بکن‌باوئر، پیوست. او در جریان این سفر حتی به خانه پله در برزیل نیز رفت.

اسکندریان در این باره گفت: «یک نیمه مقابل کازموس بازی کردم و بعد به هتل برگشتم. آنجا یک تماس تلفنی دریافت کردم و از من خواستند برای این باشگاه بازی کنم. پاسخ من این بود: "البته".»

اسکندریان تا زمان منحل شدن لیگ فوتبال آمریکای شمالی در سال ۱۹۸۴، در نیویورک کازموس ماند و با این تیم دو عنوان قهرمانی لیگ را به دست آورد. او در این دوره در کنار دیگر اسطوره‌های فوتبال از جمله یوهان نیسکنس و جورجو کینالیا نیز بازی کرد.

اسکندریان درباره دوران حضورش در کازموس گفت: «من بازیکن مشهوری نبودم، بنابراین رفتاری که با من داشتند باورنکردنی بود. برای من شگفت‌انگیز بود. هواداران با ما مثل فوق‌ستاره‌ها رفتار می‌کردند؛ در تمرینات آزاد ما ۱۵ هزار نفر حضور پیدا می‌کردند. تمام هفت سالی که در کازموس بودم، دوران فوق‌العاده‌ای بود. هر روز آن، یک خاطره خوب محسوب می‌شود.»

اسکندریان علاوه بر هم‌تیمی بودن با شمار زیادی از چهره‌های بزرگ فوتبال در کازموس، در لیگ فوتبال آمریکای شمالی مقابل بسیاری از ستاره‌های مطرح آن دوران نیز بازی کرد؛ از جمله جورج بست.

او درباره رویارویی با ستاره مشهور ایرلندی گفت: «وقتی با سن‌خوزه ارث‌کوئیکز بازی داشتیم، ادی فیرمانی، سرمربی‌مان، از من پرسید آیا نام بست را شنیده‌ام یا نه. گفتم بله. او گفت می‌خواهد من یارگیر بست باشم. بست بازیکنی فوق‌العاده بود و من هم به‌عنوان مدافع، یکی از سریع‌ترین بازیکنان تیم بودم. او تلاش کرد هر کاری می‌تواند انجام دهد، اما من مدام توپ را از او می‌گرفتم و او اصلاً از این وضعیت خوشحال نبود.»

اسکندریان ادامه داد: «بعد از آن، بست به خط میانی رفت و مربی‌ام به من گفت او را دنبال کنم. سپس ناگهان به پست مدافع کناری رفت، اما من به مربی‌ام گفتم: "دیگر قرار نیست تا آنجا دنبالش بروم." هیچ‌یک از بازیکنان از بازی کردن مقابل من خوششان نمی‌آمد. همان‌طور که همسرم می‌گفت: "تو مثل یک حیوان بازی می‌کنی!"»

اسکندریان که اکنون ۷۴ ساله است، یک فروشگاه لوازم ورزشی در نیوجرسی اداره می‌کند؛ جایی که هواداران فوتبال اغلب برای گفت‌وگو درباره روزهای قدیمی لیگ فوتبال آمریکای شمالی و گرفتن امضا به سراغش می‌روند. او اکنون مشتاق است بهترین تیم‌های جهان را در جام جهانی ۲۰۲۶ در آمریکا ببیند.

اسکندریان در پایان گفت: «هر جام جهانی زیباست.»