تقریبا 6 روز تا اولین بازی تیم ملی ایران در جام جهانی 2026 زمان باقی است. شاگردان امیر قلعه نویی پس از کش وقوس های فراوان سرانجام به خاک مکزیک رسیده اند و تمرینات خود را در تیخوانا استارت زده اند. با این حال آماده سازی و شرایط تیم 2026 به هیچ وجه با 6 تیم قبلی ای که به جام جهانی رفتند شباهت ندارد.

آماده سازی فوق العاده ضعیف

پس از لغو بازی دوستانه در مکزیک، حالا می توان با اطمینان بیش تری به این مساله اشاره کرد که ضعیف ترین آماده سازی یک تیم برای حضور در جام جهانی به ایران تعلق پیدا می کند. شرایط جنگی، محدودیت های موجود و سوء مدیریت فدراسیون فوتبال دست در دست هم دادند تا تیم قلعه نویی با کم ترین و کم کیفیت ترین بازی های تدارکاتی به استقبال جام بیست وسوم بروند. ملی پوشان در فیفادی فروردین ماه مقابل نیجریه و کاستاریکا به میدان رفتند و در فیفادی حیاتی متصل به جام جهانی تنها مقابل 2 تیم آفریقایی گامبیا ومالی پیکار کردند که آن 2 تیم نیز به دلیل عدم حضور در جام جهانی، ترکیب کامل خود را به همراه نداشتند. قرار بود شاگردان امیر در خاک مکزیک نیز یک مسابقه دیگر به انجام برسانند و از تیم های پورتوریکو یا گرانادا به عنوان حریف احتمالی یاد می شد، اما در نهایت تمام گزینه های روی میز کنار رفتند و مقرر شد ایران بدون بازی دوستانه در آستانه مسابقات، وارد آمریکا شود و مقابل نیوزیلند پیکار کند.

بازیکنانی که در شرایط مسابقه نیستند

اردوی طولانی مدت داخلی و انجام چهار بازی تدارکاتی درون تیمی نیز نمی تواند منکر این گزاره شود که اکثر ملی پوشان از شرایط مسابقه دور هستند و خلاف همتایان خود در دیگر تیم ها و چند لژیونر حاضر در اردو، نتوانستند در جریان بازی های باشگاهی قرار بگیرند. جنگ تقریبا 40 روزه و سپس تصمیم فدراسیون نشینان برای عدم برگزاری لیگ که با موافقت کادرفنی تیم ملی همراه شد، کاری کرد تا بازیکنان از دوران اوج خود دور شوند.

تغییر کمپ، ویزا و ...

مشکلات متعددی در مسیر اعزام تیم قلعه نویی به جام جهانی وجود داشت. نگرانی پیرامون صدور ویزای بازیکنان و کادرفنی تا آخرین لحظه اقامت تیم در ترکیه در اردو موج می زد و نهایتا 15 نفر که البته خارج از دایره بازیکنان و اعضای اصلی کادرفنی بودند، مجوز حضور در خاک آمریکا را به دست نیاوردند. البته حضور الباقی نفرات نیز محدود به چند ساعت خواهد شد و آن ها می بایست همان روزی که وارد آمریکا می شوند، این کشور را ترک کنند.

تغییر کمپ تیم ملی و اقامت در شهر مرزی تیخوانا نیز یکی دیگر از مصائب ملی پوشان است. نزدیکی به لوس آنجلس نیز نمی تواند طولانی بودن مسیر تیخوانا تا محل برگزاری بازی ها را توجیه کند. بازیکنان ایران بیش از رقبای خود باید در مسیر باشند و خستگی بیش تری متحمل شوند. البته موارد دیگری نیز حول وحوش صدور ویزا و سخت گیری برای عبور و مرور تیم ها، بازیکنان و داوران دیده شده که ناراحتی زیادی را علیه آمریکا و برگزارکنندگان به وجود آورده است.

ناگهان یک حاشیه جدید!

جدیدترین حاشیه موجود، اتهامی است که علیه یکی از بازیکنان تیم ملی به صورت غیرمستقیم توسط رسانه دیلی میل مطرح شده است. ایجاد مزاحمت برای دختری بریتانیایی که زیر سن قانونی بوده، تمام نگاه ها را متوجه اردوی تیم قلعه نویی کرده و خیلی ها به دنبال این هستند تا متوجه شوند حرکت غیراخلاقی صورت گرفته توسط کدام بازیکن بوده و چه برخوردی با او صورت خواهد گرفت. البته هنوز صحت یا عدم صحت این اتهام قطعی نشده اما شرایط اردو به خودی خود ملتهب شده و کادرفنی باید انرژی بیش تری برای ایجاد آرامش بگذارد و خود را مهیای اقدام احتمالی بعدی، در صورت قطعی شدن اتهام مذکور کند.

اتحادی که خدشه دار شده است

طی چند سال اخیر شکاف مشخصی بین بازیکنان تیم ملی و بخشی از جامعه به وجود آمده است. علی رغم فرا رسیدن جام جهانی، اتحادی که در سال های 2018، 2014 و قبل تر دیده می شد در حوالی تیم ملی هویدا نیست و نگرانی زیادی نزد فدراسیون نشینان و کادرفنی درباره جو ورزشگاه به هنگام برگزاری دیدارهای تیم ملی در جام 2026 وجود دارد. این که ملی پوشان با چه برخوردی مواجه خواهند شد، برای خیلی ها مبهم است. از طرفی فدراسیون نیز موفق نشد از هشت درصد سهمیه خود برای پر کردن سکوها استفاده کند.

فارغ از تمام انتقادهایی که به امیر قلعه نویی و تیمش وارد است، نمی توان کتمان کرد که او با مسائل خارج از زمین زیادی باید دست وپنجه نرم کند و تیمش را به مسابقات جام جهانی بفرستد که مدیریت کردن آن ها بسیار سخت و در مواردی خارج از دسترس است. او همیشه دوست داشت سکان دار تیم ملی در جام جهانی باشد ولی حالا که این رویای قدیمی محقق شده، شرایط برای پرافتخارترین سرمربی لیگ برتر مطلوب نیست. باید دید او و شاگردانش در اولین جام جهانی 48 تیمی و در گروهی که نیوزیلند، مصر و بلژیک حضور دارند چه نتیجه ای را به ارمغان می آورند.