تیم ملی فوتبال ایران دومین بازی اش در مرحله گروهی رقابت های جام جهانی را در شرایطی به پایان رساند که برای چندمین بار در طول سال های اخیر، مهدی طارمی، فرماندهی ترکیب این تیم را به یدک کشید. دومین گلزن برتر تاریخ فوتبال ایران که پیش از این با زدن 2 گل در ادوار جام جهانی، جایی برای خودش در تاریخ فوتبال ایران دست و پا کرده بود، در سومین تجربه حضورش در جام های جهانی، این بار در آمریکا، همچنان تاثیر مثبتش در روند تیمی ایران را ثابت کرده است.

طارمی بعد از آنکه نمایش چندان درخشانی در ترکیب تیم ملی در جدال با نیوزیلند نداشت و مهدی همیشگی نشان نداد، در بازی دشوار این گروه، مقابل بلژیک، در قامت یک فرمانده واقعی ایفای نقش کرد و ایران را به خوبی از زیر فشار و شکست احتمالی نجات داد.

همه بیرانوند را دیدند ولی مهدی فراموش نشدنی است

ایران در شرایطی مقابل بلژیک به میدان رفت که بسیاری تصور می کردند این تیم از پیش بازنده است؛ البته که توپ و میدان در اختیار رقیب بود ولی نمایش خوب بیرانوند درون خط دروازه تیم ملی، همه نقشه های رقیب را به هم زد. درست است که در تیم ملی ایران و در جدال با بلژیک همه را بیرانوند را دیدند اما نمی شود از نقش و تاثیر مهدی طارمی در این بازی و کسب این نتیجه مساوی گذشت. طارمی در خط حمله اگرچه کم اما موثر لمس توپ داشت و حتی یکی دو ضربه بسیار خطرناک در چارچوب هم داشت؛ شاید اگر دروازه بان دیگری به غیر از کورتوآ درون دروازه بلژیک قرار می گرفت، یکی از توپ های طارمی به تور بوسه می زد.

با این وجود نقش اصلی مهدی طارمی روی پرس مدافع رقیب خودش را نشان داد؛ او با یک توپ ربایی به موقع در حال تک به تک شدن با دروازه بان رقیب بود که مدافع مجبور به خطا شد و داور هم کارت قرمز را به او نشان داد. به این ترتیب، جنگندگی طارمی باعث اخراج بازیکن بلژیک از زمین مسابقه شد. اینجا نقطه عطف بازی تیم ملی ایران مقابل رقیب اروپایی اش بود؛ درست در مقطعی که بلژیک در حال فشار آوردن برای زدن گل برتری بود، طارمی با نقشی مثال زدنی، فشار را از روی تیم ملی برداشت و رقیب را فلج کرد.

یک رقص بندری ناقص

طارمی در این بازی یک بار هم موفق شد دروازه تیبو کورتوآ را باز کند؛ روی یک ضربه ایستگاهی تمرین شده، او با یک چرخش هوشمندانه خودش را در حالت تک به تک با کورتوآ قرار داد و توپ را به قعر دروازه فرستاد. طارمی پس از این صحنه هم تیمی هایش را دور هم جمع کرد تا رقص بندری معروف را اجرا کند؛ اینکه آیا جایش بود در چنین شرایطی مهدی رقص بندری اش را انجام دهد یا نه بخشی از سوالی است که می توان در ذهن مرور کرد اما خیلی زود، این رقص ناقص ماند؛ هم اینکه بازیکنان تیم ملی تمایلی به همراهی او در این خوشحالی نشان ندادند و هم اینکه VAR نشان داد، قسمتی از بدن او در حالت آفساید قرار داشته است. گل شیرین او به تیم بلژیک رد شد اما برکسی پوشیده نیست، رقص بندری، یا حداقل شادی حاصل از رقص بندری سهم مهدی طارمی بود؛ او نمایش متفاوتی در ترکیب تیم ملی داشت و چه بسا اگر درخشش خیره کننده بیرانوند نبود، بیشتر از مهدی گفته می شد.